Akke Bleker viert jubileum met reünie

Vorig jaar zat turntrainster Akke Bleker uit Bergentheim precies veertig jaar in het vak. Helaas was er vanwege de pandemie geen mogelijkheid om dat groots te vieren. Afgelopen zaterdag werd dat goed gemaakt. Tijdens een reünie met oud-leerlingen werd in de eigen turnhal uitgebreid en feestelijk teruggekeken op veertig jaar turnles geven.

“Dat was super gezellig. Er waren oud-turnsters uit mijn hele trainersperiode, van het begin bij DOS tot turnsters die nu bij ons turnen en die ons assisteren bij het begeleiden van het turnen. Veel uit Hardenberg en omgeving, maar ook uit Berlijn en Den Bosch. En via social media kreeg ik reacties van oud-leerlingen die nu overver wonen, in Canada en Australië. Heel leuk, ook voor turnsters die elkaar jarenlang niet gezien hadden en elkaar hier nu weer troffen. Heel gezellig. Ik moet een groot compliment geven aan mijn dochters en een vriendin die dit zo georganiseerd hebben”.

Akke kijkt met veel plezier terug op de afgelopen veertig jaar: “Het was een supertijd, met ook wel heel veel veranderingen. Met het eerste begin met DOS in het Hazenbos. Daarna kwam De Kamp erbij en het gymzaaltje bij de huishoudschool en inmiddels de turnhal aan de Nieuwe Haven. In organisatorisch opzicht maakten we de overgang naar een VOF en later weer terug naar verenigingsvorm. Ook de turnsport heeft zich ontwikkeld, is op een veel hoger niveau gekomen en er zijn nieuwe disciplines bij gekomen. Zoals Acrogym, ouder-en-kindgym, kleutergym, seniorengym. Er is nu een heel breed aanbod voor heel veel verschillende mensen. Door al die veranderingen blijft het ook leuk om te doen”.

Met acrogym hebben Akke en haar man Cor een bijzondere band. “Oorspronkelijk werd acrogym vooral beoefend in Oost-Europa, maar Cor heeft dit zo’n 20-25 jaar geleden, samen met twee collega’s, in Nederland op de kaart gezet. Nu wordt deze sport hier door heel veel verenigingen beoefend”, legt Akke uit.

Cursussen en clinics

Voor Akke trainster werd, heeft ze zelf ook geturnd. “Ik ben begonnen toen ik zeven was, bij BGV in Bergentheim. Ik heb niet op hoog niveau geturnd hoor, maar wel altijd met veel plezier”. Toch is het niet zo dat ze al heel vroeg wist dat ze turntrainster wilde worden: “Die wens kwam nadat ik een relatie kreeg met Cor. Hij begon toen net met een cursus voor turntrainers. Samen met drie andere turnsters heb ik die gevolgd. Twee jaar lang reden we daarvoor telkens naar Hoogeveen. Tegenwoordig is dat heel anders en worden de cursussen veelal online gegeven. Zelf vind ik dat nog niet echt ideaal, ik volg cursussen liever ‘live’. Dat doe ik nog steeds één keer in de zoveel tijd. Zelf geven we ook clinics – altijd ‘live’ uiteraard. Meestal nemen we ook turnsters mee die de oefeningen kennen. Die clinics geven we tot in Brabant aan toe”.

Plezier en voldoening

Wat in veertig jaar niet is veranderd is het plezier dat Akke beleeft aan de sport. “Het mooie aan turnen is dat je met je lichaam met bewegingen echt iets kunt laten zien, van een eenvoudige koprol tot een Arabier, flikflak, schroefsalto’s. Je kunt daarin een mooie opbouw maken. Als je daarvan resultaat ziet, is dat altijd leuk. Daar haal je als trainer veel voldoening uit, en dan maakt het niet uit of dat op selectieniveau is of op recreatieniveau. En van peutertjes die voor het eerst een koprol maken geniet ik net zoveel als van iemand die voor het eerst een salto maakt”.

Waar ik met heel veel plezier op terugkijk zijn de turnshows, die ook échte shows waren. Dat is echt genieten. En heel fijne herinneringen bewaar ik ook aan de overgang naar een VOF. Wij waren met TSH de eersten in Nederland die dit zo deden. Dat was spannend – er waren mensen die dachten dat het nooit kon werken – maar het is heel goed gelopen”.

Wens

Er is één ding dat Akke graag nog een keer zou meemaken: “Elf jaar geleden werd het WK Turnen gehouden in Rotterdam Ahoy. Ik heb daar toen twee weken mogen meehelpen met van alles en nog wat: van turnsters en juryleden ophalen van Schiphol tot en met in gesprek gaan met de beveiliging van het bezoek van Willem-Alexander en Maxima. Het meemaken van zo’n evenement, met mensen uit de hele wereld, dat was super. Over vier jaar is het WK weer in Rotterdam, ik zou dan graag nog eens meehelpen als vrijwilligster. Ook zou ik graag nog weer een landelijke wedstrijd organiseren. In 2019 hebben we dat gedaan in De Meet en dat was een heel geslaagd toernooi, waarbij we veel complimenten kregen voor de organisatie. Het zou heel mooi zijn dat nog eens te doen”.