De mooie natuur over de grens handhaven

Ook in de bestuurlijke regio als de Landkreis Grafschaft Bentheim werkt men met passie aan de toekomst voor mens, plant en dier. Met het eigen erfgoed verbindt men er wat de natuur nodig heeft. Om ook daar een duurzaam en leefbaar landschap te bewerkstelligen voor de toekomstige generaties. Iemand die zich voor de Landkreis als Landschaftswächterin (een soort boswachtersfunctie) inzet is Christa Stevens. Ze doet dat in grote vrijwilligheid, zoveel mogelijk geholpen door collega vrijwilliger Hans Rosmuller. Met hart en ziel zijn ze daar bezig om de natuurlijke, landschappelijke en cultuurhistorische waarden te beheren, te beschermen en te ontwikkelen. Zoals onder andere op de Itterbecker Heide NSG en al die andere beschermde natuurgebieden die aantrekkingskracht hebben om ontspannen van te genieten. 

Gemakzucht, onwetendheid, sociaal gedrag

Christa en Hans zetten zich in voor het beschermen van de grote natuurlijke omgeving van bos, heide alsmede water. De landschappelijke en cultuurhistorische waarden zijn daar zeker ook van toepassing en niet minder de moeite waard. Het blijft niet alleen bij toezicht aan de natuurterreinen van de Landkreis en de diverse eigenaren van de natuurgebieden. Beiden zijn ook aanspreekpunt voor de talrijke wandelaars en andere recreatieve bezoekers van beide kanten aan de grens. Ook van hen vernemen ze dat het met de naleving van de gewenste zorg over het gebied soms wat treurig gesteld is. En dat voor zover dat ze zelf ook niet waarnemen. Tijdens een gesprek met hen passeren diverse foto’s de revue van achtergelaten afval: plastic verpakkingen, blikjes en ander zwerfvuil ontsieren plekken waar mensen juist komen om rust en ruimte te ervaren. “Het is eigenlijk zo eenvoudig,” zeggen zij. “Neem leeg mee terug wat je vol hebt meegebracht.” Een kleine moeite voor bezoekers, maar van grote betekenis voor natuur, dieren en andere recreanten.

Fietsen en wandelen

De omvang van het Naturschutzgebiet Itterbeckerheide (126 ha) is naar Nederlandse maatstaven veel groter dan bezoekers gewend zijn. Toch is er enig verschil in de benadering van het gebruik ervan, terwijl er qua natuurbescherming (want dat houdt Naturschutzgebiet in) dezelfde interpretatie op los gelaten kan worden. Er moet zoveel mogelijk voorkomen worden dat er te veel impact komt op de natuur en het landschap. De Duitse bebording die de regelgeving en gedragingen begeleid is met pictogrammen inderdaad anders dan men in Nederland gewend is. Net als in NL mag er alleen van het bestemde wandelpad gebruik gemaakt worden. En honden kunnen er alleen aangelijnd meegenieten van de natuur. 

Christa: “Toch levert de grote ruimte van de natuur kennelijk een vrijbrief op om met (cross)fiets de plekken te gebruiken waar dat niet aangegeven staat terwijl aan het begin van het gebied nadrukkelijk is aangegeven dat fietsen niet toegestaan is op de heide. Veel gebruikers hebben geen idee hoeveel schade dat aan de natuur toebrengt. Denk alleen maar aan een kapotgereden nestje eieren van de zeldzame nachtzwaluw. De zeldzame dier- en plantenwereld moet te allen tijde, ook Europees gezien, beschermd worden. Zo heeft de Toerclub HWV eerder al een oproep naar de leden gedaan om de regels na te leven en alleen op de toegestane fietspaden te blijven. Dat soort initiatieven verdient waardering,” vindt ze. “Iedereen die van de natuur geniet, draagt ook een verantwoordelijkheid om haar te beschermen.”