Gees Nakken (101) houdt de moed erin

- Door: Geke Lensen - “Klagen is zeuren en het helpt niks. Je moet gewoon door.” Wijze woorden van Gees Nakken, die op dinsdag 11 augustus 2026 101 jaar werd. “Een grote mijlpaal, die in tegenstelling tot vorig jaar, ditmaal in bescheiden kring werd gevierd,” vertelt mevrouw Grimmerink. Zij is één van de nichtjes van het feestvarken, die op haar beurt de tweelingzus was van de moeder van mevrouw Grimmerink, wijlen Jantje Nakken. 

Eén van de gasten op het verjaardagsfeestje was burgemeester Maarten Offinga. Hij at een pannenkoekje mee in locatie Meander van het Saxenburgh woonzorgcentrum Marsch-Kruserbrink aan de Burgemeester Bramerstraat waar Gees Nakken sinds een aantal jaren met plezier woont. “Ik word er goed verzorgd,” prijst ze de begeleiding. Al net zo positief is ze over het bezoek van de burgemeester, waarmee ze vorig jaar, naar eigen zeggen, ook zo vereerd was en van heeft genoten. 

Gezinsverzorgster

Gees werd geboren in Stieltjeskanaal in een gezin van tien kinderen. Ze is nooit getrouwd geweest en vanwege haar werk als gezinsverzorgster, wat tegenwoordig thuishulp wordt genoemd, kwam ze in Almelo te wonen, waar ze onder meer ouderling is geweest en veel vrijwilligerswerk heeft gedaan. 

Dichter bij familie 

In 2006 besloot ze om dichter bij haar familie te gaan wonen en belandde ze in Hardenberg. Vooral omdat haar tweelingzus daar ook woonde, die ze destijds regelmatig bezocht. Inmiddels is Gees het enige nog in leven zijnde gezinslid en zijn het met name haar nichtjes, die zich over haar ontfermen en regelmatig bezoeken. Temeer omdat Gees de familie ook altijd met raad en daad heeft bijgestaan. 

Actief blijven

Nu de jaren gaan tellen kan Gees niet alles meer wat ze altijd graag deed, zoals breien en naaien. In dit verband heeft ze in de loop der jaren bijvoorbeeld heel veel dassen gemaakt voor kinderen in arme landen. En in Oostloorn zong ze daarnaast ook graag mee in het koor. Dat doet ze nu allemaal dus niet meer, maar als het even kan doet ze, ondanks dat ze sinds een aantal jaren door een gebroken heup gekluisterd is aan een rolstoel, nog wel mee aan het activiteitenaanbod in Meander, zoals de bejaardengym en af en toe een gezelschapspelletje spelen. Daarnaast geniet ze enorm van bezoek om samen herinneringen op te halen, want met name over vroeger weet ze nog volop te vertellen.  

Haar nichtje schetst de jarige ‘Jet’ als een mens dat niet moeilijk doet, oog en oor heeft voor de medemens en zoveel mogelijk positief in het leven staat.