Peter uit Hardenberg blikt terug op negen intense maanden in De Bondgenoten

Negen maanden lang wonen met een vaste groep mensen, zonder privacy, zonder ontsnappen en terwijl heel Nederland meekijkt. Voor veel mensen een nachtmerrie, voor Peter Gerholt (35) uit Hardenberg een avontuur dat hij niet snel zal vergeten. De afgelopen periode was hij dagelijks te zien in het SBS6-programma De Bondgenoten.

Peter, geboren en getogen Hardenberger, was lokaal al geen onbekende. Maar na zijn tv-avontuur bleef het niet meer bij een knikje op straat. “Ineens weten mensen precies wie je bent, terwijl jij soms even moet graven waar je ze ook alweer van kent, als dat überhaupt al het geval is”, zegt hij lachend.

In de loods stond Peter al snel bekend om zijn positiviteit, humor en energie. Iemand die altijd ruimte had voor een grap, maar net zo makkelijk luisterde als het even minder ging. En wanneer dat nodig was, gewoon even een arm om iemands schouder. Juist die combinatie maakte hem voor veel medebewoners en kijkers een stabiele basis.

Tussen alle drukte en drama door bleef Peter nuchter. Druk maken? “Dat is voor compressors”.

Ook zijn Hardenbergse roots bleven niet onopgemerkt. In meerdere fragmenten kwam zijn accent duidelijk naar voren. Uitspraken als ‘gasgeeeem’ en ‘rititieeeee’ groeiden uit tot herkenbare momenten voor de kijkers. “Dat raak je blijkbaar nooit kwijt,” zegt Peter. “En eerlijk gezegd wil ik dat ook helemaal niet”.

Het leven in De Bondgenoten bleek een echte snelkookpan. Samenleven met dezelfde mensen, discussies over de kleinste dingen en geen mogelijkheid om even afstand te nemen. “Je leert jezelf én anderen razendsnel kennen. Inclusief je eigen irritaties,” vertelt hij met een glimlach.

Wat hij het meest miste? Daar hoeft Peter niet lang over na te denken. “Uiteraard mijn familie en vrienden. En die typische Hardenbergse nuchterheid”. Daarnaast waren het juist de kleine dingen die gemist werden. “Dat wekelijkse gebakken visje van Teun de Jong bijvoorbeeld. En gewoon even een patatje halen bij Cafetaria de Prinsenhof. Net als het tegen een balletje aan trappen met mijn maten van Hardenberg ‘85. En even een praatje maken in de supermarkt”.

Na negen maanden is Peter weer terug op vertrouwde bodem. Van camera’s en spellen naar gewoon weer boodschappen doen in Hardenberg. Dat voelde bijna onwennig. Na een korte periode van acclimatiseren wil hij zijn oude leven weer oppakken.

Helaas heeft hij geen ton gewonnen. Toch kijkt Peter met een goed gevoel terug: “Ik heb misschien geen ton gewonnen, maar het was een mooie ervaring. Ik heb mijn vrienden en familie trots gemaakt door bij mezelf te blijven. Dat is het belangrijkst, en dat pakt niemand me meer af”.

En nu? Terug naar het echte leven. Terug in Hardenberg. En vooral weer: GASGEEEEM.