Wakker liggen

Donald gaat naar bed. Hij draagt een verwassen polo en een uitgelubberde boxershort. Fijn om toch nog ergens jezelf te kunnen zijn. Op het bruine nachtkastje aan zijn kant staat een vakantiefoto van Mark en Jort op een zeilboot, leuke kerels toch. Melania ligt er al een poosje in. Moe van het gedoe. Zij draagt een frivole roze nachtjapon, een niemanddalletje, eigenlijk niet iets voor de winter, maar ja, je moet wat. Op het lichtblauwe nachtkastje aan haar kant staat een zwart-wit foto van Femke en Sharon, leuke meiden, die ze in Den Haag had gezien. In Den Haag mocht Donald slapen bij de koning en de koningin in een echt paleis. Melania sliep op een bijgelegd matras bij Femke in Amsterdam, ook leuk. Donald kan niet slapen. Dat heeft hij vaak tegenwoordig. En last van het oor. Hij moet denken. Nederland, hoe was het ook al weer? Den Haag, de hoofdstad van Brussel? En Kopenhagen dan? Duitsland? En al die problemen in Holland, dat is toch ergens in Zuid-Frankrijk? Alles tolt door zijn hoofd. Een hole-in-one, een ace en een baanrecord, wie? wat? hoe? En dan al die problemen daar: Loopgraven, hypotheekrenteaftrek, woningnood, Rob, nucleaire wapens, suiker tax, de Boekweit, fat bikes, ayatollahs, Henry, buitenlanders, de Amalia-brug, importheffingen, Oost-Groningen, Dilan, het gele gemeentehuis, Taiwan, Ajax, Golden Earring. Nee, Donald kan de slaap niet vatten en Melania maar ronken, Donald wordt er kribbig van, maar het is nog lang geen kerst. Morgen, morgen is er weer een dag en dan gaat hij alles oplossen. ICE zal hem helpen. De polo, de stick en de ballen liggen klaar. Hij neemt nog een slok Hooghoudt (kadootje van W.A.) en even later is alles stil in het Witte Huis. 

Bert Linde