Nedersaksenlijn is nodig

Door: Bart Nijstad - Rob Hulleman (67) uit Almelo staat in het gemeentehuis van Hardenberg de mensen die wat willen weten over de Nedersaksenlijn te woord. “Ik ben al met pensioen, maar ik werk nog twee dagen per week hier aan. Ben er nu al ruim drie jaar mee bezig. Ik hoop nog wel mee te maken dat het straks klaar is, al is er nog een lange weg te gaan. Ik vind het leuk om hier aan te werken”.

De Nedersaksenlijn is een spoorlijn tussen Groningen, Twente en Zwolle. Het gaat over veranderingen aan bestaande sporen en stations. Ook om de bouw van nieuwe en het gaat ook over de groei van de regio. De Nedersaksenlijn zorgt voor betere bereikbaarheid tussen Groningen, Stadskanaal, Ter Apel, Westerwolde, Emmen en Twente. De reis tussen deze gemeenten wordt dan sneller. Dat is goed voor de brede welvaart in het gebied en zorgt voor een nieuwe toekomst. Rob Hulleman kan dat beamen. “Ik woon in Almelo en wil ik naar Emmen, dan moet ik eerst naar Hardenberg. Dat kost tijd en in Nederland hebben we allemaal haast”.

Het spoor verbindt steden en dorpen. Daardoor krijgt het gebied meer kansen, denk aan werk, onderwijs, zorg en winkels. Daarom is volgens Rob de Nedersaksenlijn echt nodig. “Het zal een impuls geven aan het bedrijfsleven, want het is allemaal beter bereikbaar en zullen er nieuwe bedrijven het interessant vinden om hier te bouwen”.

Verkennen

Rob ziet ook dat er nu een moeilijke tijd aankomt. “Het gaat nu in stappen. Er komen twee verkenningen tegelijk, die samen optrekken. De MIRT-verkenning (Meerjarenprogramma Infrastructuur, Ruimte en Transport), het  onderzoekt wat een goede treinverbinding is. De verkennings gebiedsontwikkeling kijkt wat dit betekent voor het gebied en de inwoners. De uitkomsten leggen we naast elkaar neer en zo kiezen we niet alleen wat technisch kan, maar ook wat mensen en het gebied helpt. Op die manier werken we naar één oplossing. We streven naar eind 2028”.

Margriet Speulman

Wie ook al van het begin bij dit project betrokken is Margriet Speulman uit Drenthe. “Ik hou me vooral bezig met wat er leeft in bepaalde plaatsen. Ik was laatst in Gramsbergen en sprak ik met jongens uit die plaats. Die willen graag in dat dorp blijven wonen maar ook studeren in Groningen. Dat is nu lastig, dus hebben ze straks een keuze om toch in Gramsbergen te blijven wonen en op en neer te gaan naar Groningen. Nu is die keuze er niet en zouden ze op kamers moeten”.