Het podium wacht

Stralend, opgelucht en nog vol energie komt Lisette Feijen onder aanmoediging van haar sportmaatjes aan bij de laatste hindernis in Beltrum. De tijd dringt, want ze weet inmiddels dat haar dochter Anna straks om 15 uur op het podium staat en daar wil ze graag bij zijn. Wat ze dan nog niet weet is dat ze even later samen met alle andere ONK winnaars door het publiek wordt toegejuicht tijdens het afspelen van het Wilhelmus.

Ze heeft het gewoon gedaan! Tweede in de veteranen categorie 40+ dames Een fantastische prestatie, haar eerste LSR wedstrijd, als eerste dame van Reestdal Outdoor een heuse LSR uitlopen en met bandje finishen. En wat voor één!

De survivalrun in Beltrum staat bekent als zwaar door de lange afstand, de strijd tegen de elementen, vele hindernissen en route dwars door drassige landerijen, sloten en bossen. Ruim 1350 deelnemers gingen van start bij deze speciale 35ste editie waarbij Beltrum tevens het Nederlands kampioenschap LSR mocht organiseren.

Nerveus en vol nodige spanning om zeven uur vertrokken vanuit Balkbrug om door het winterse landschap naar Beltrum af te reizen. De eerste hindernissen lagen nog bedekt onder een mooi laagje sneeuw. “Gelukkig hebben degenen die eerder starten die al straks mooi ijsvrij voor me gemaakt”, lacht ze.

In de sporthal treffen we andere leden van Reestdal Outdoor, samen met degenen die ze gaan begeleiden. Die hulp is hard nodig, want 23 km en 60 hindernissen in dit winterse weer is niet niets. Extra voeding, drinken en warme droge kleren voor als ze toch in het water mochten vallen kunnen het verschil maken.

Achter elkaar starten de mannen en Lisette in verschillende startgroepen en kan de strijd tegen de elementen beginnen. Na de eerste kilometers banjeren door de sneeuw en een paar hindernissen is de meeste spanning weg en begint ze te genieten. Ze grapt er op los met haar medestrijders en begint weer wat praatjes te krijgen. Ze is vooral blij dat de organisatie de waterdoorwadingen eruit heeft gehaald, wat de kansen op slagen enorm vergroot.

Bij de lianenzwaai over het water neemt ze even de tijd om wat moed te verzamelen en slingert daarna sierlijk door naar de overkant. Niet wetende wat er nog komen gaat, gaat ze rustig en beheerst door alle hindernissen.

Op ongeveer 17 km zijn we terug in Beltrum op hun trainingslocatie en wordt het zwaar. De hindernis wordt na een flinke armmassage van Mloes na de derde poging gehaald en vol opluchting gaat ze verder met het laatste lusje. Het tempo is eruit, de vermoeidheid slaat toe. Overal om ons heen zien we in de touwen uitgeputte atleten uitrusten als dode vogeltjes. Verbeten gezichten, koude verkleumde handen die worden opgewarmd bij de vuurtonnen en vrijwilligers die ze aanmoedigen om vol te houden.

Lisette is echter in haar element, in een rustig tempo, gaat ze gestaag door. Bikkelen, buffelen en geconcentreerd doet ze haar ding. Tijdens de rustmomenten maakt ze grapjes met vrijwilligers en medestrijders. Zwaar heeft ze het zeker, maar genieten doet ze ook. Alle trainingen, energie, doorzettingsvermogen en kracht komen bij elkaar. Extra energie krijgt ze als haar man en dochters haar ook komen aanmoedigen. Ze moet opschieten! Het podium wacht…..