Dominee Rik Meijer in gesprek met... met Roy Heijnen

Wat is je levensovertuiging? Waar geloof je in? Om de twee maanden vraag ik dit aan iemand in de omgeving van Hardenberg. Dit keer spreek ik met Roy Heijnen (38 jaar) uit Coevorden.

Katholiek

‘Dit gebouw is moderner, maar het geloof is er wel,’ zegt Roy. We lopen door de kerkzaal van het Morgenlicht in Hardenberg. Het valt hem op dat hier geen kerkbanken of glas-in-loodramen te vinden zijn.

Dat is anders dan de rooms-katholieke kerk uit zijn jeugd. In Nieuw-Schoonebeek ging hij tot zijn elfde naar de kerk. “Ik ben gedoopt, deed communie en zong als kind altijd mee. Maar of ik ook in God geloofde? Dat weet ik niet. Tijdens een vakantie kom ik nog wel eens in een kerk om een kaarsje te branden, om iemand te gedenken.”

Leaseauto

Roy werkt in de commerciële wereld, maar vindt geld een vies, lelijk ding. “Het heeft iets in zich waardoor we op onszelf gericht raken. Het idee van geven verdwijnt.” En zo’n grote leaseauto vindt hij ook niet alles. Na vijf jaar moet je die auto verplicht inleveren en dan betaal je er ook weer meer voor.

Connectie

Een paar jaar geleden raakte Roy in een flinke burn-out. “Dat heeft me heel erg veranderd en zoveel gebracht,” zegt hij. “Nu is het mijn gezin waar ik voor leef. Ik ben blij met hoe het nu gaat: met mijn vrouw en kinderen.” Hij brengt ook graag tijd door in zijn moestuin. “Als ik met mijn handen in de modder ben, dan voel ik weer een connectie, dan ben ik weer aan het aarden. Je plant iets en je geeft het water. Je zorgt ervoor en je haalt er iets uit terug”.

Vuurmeester

Een specifiek geloof heeft Roy niet, maar hij vindt het wel belangrijk om vanuit rust te leven. Daardoor word je ontvankelijk en open voor anderen.

Hij vertelt enthousiast wat meditatie hem brengt, en over een mannenweekend. Dat ging gepaard met een ijsbad, zweethut en een vuurmeester die voor stoom in de tent zorgde. Dat was een goed moment om tot bezinning te komen. Nadenken over serieuze vragen zoals: waar ben je je ouders dankbaar voor?

God

Ik herken Roys verlangen naar rust en ik zie hoe christenen steeds meer openstaan voor meditatie. Het doet me ook denken aan gebed. Al is bidden wel op God gericht en niet op jezelf.

Hij vraagt wat ik daarmee bedoel. “Als je de bomen ziet bewegen en de wind op je gezicht voelt: is dat dan ook God?’ Ik zeg dat God niet samenvalt met de natuur, maar dat alles groeit en bloeit dankzij Gods Geest. ‘Maar is het dan zo dat God overal een vinger in de pap heeft?’ vraagt hij. ‘Hoe zit het dan met die overstroming in Amerika laatst?”

Eenvoud

De ellende in de wereld grijpt hem aan. Hij ziet dat de wereld gevaarlijker wordt en daarom maakt hij zich zorgen. ‘De aarde wordt uitgebuit, Israël denkt Palestina zomaar in te kunnen nemen en er zijn oorlogen met drones. Het is ieder voor zich. Zo van: ik heb de grootste auto, dus ik heb meer te zeggen.’ Roy verlangt naar meer eenvoud, naar een leven met en van de natuur.

Geen nacht

Dat doet mij denken aan het slot van de Bijbel. Ik neem hem nog een keer mee naar de kerkzaal. Naar een kunstwerk dat het nieuwe Jeruzalem voorstelt. Er zijn vruchten van de levensboom te zien en de tekst: ‘Er zal geen nacht meer zijn.’ Ik geloof dat God het kwaad door Christus zal overwinnen. Volgens Roy staat er dan nog wel heel wat te gebeuren.

Scandinavië

Hij heeft een scherpe geest, want hij legt een link met de woorden: ‘Er was licht’, die in de hal van de kerk te lezen zijn.

Daarna vraagt hij me nog naar het avondmaal en praten we door over de rust in Scandinavië. We zouden nog een tijd kunnen doorpraten, maar voor alles is een tijd. Hij stapt weer in zijn leasebak richting Coevorden.

Hardenberg