Bewoners Flexwoningen zijn ten einde raad

Het zal niemand ontgaan zijn dat er in Nederland sprake is van grote woningnood. Ook in Hardenberg. Crissy Erisman (51) weet daarover mee te praten. Ze is één van de elf bewoners van een Flexwoning in de Vogelbuurt in Heemse en net als haar medebewoners is ze naarstig op zoek naar woonruimte, want uiterlijk 8 januari 2026 moet ze haar woning verlaten. Op die datum is het 2-jarig contract wat ze voor dat tijdelijke onderdak met woningstichting Vechtdal Wonen heeft ondertekend, verlopen. Voor één van haar buren, Bas Niebuurt (54), was dat moment vrijdag 27 juni al aangebroken. 

Omdat er (nog) geen andere woonruimte beschikbaar is, zag de man zich genoodzaakt een tentje op het parkeerterrein in de Vogelbuurt op te zetten. “Hij moet met lede ogen aanzien hoe een nieuwe huurder straks intrek neemt in ‘zijn’ flexwoning terwijl hij geen fatsoenlijk dak boven zijn hoofd heeft,” zegt Crissy, die vreest dat haar hetzelfde lot wacht.

Geen hulp

“Het is ‘godsgeklaagd’ dat er niemand, noch een instantie in Hardenberg is, die ons kan/wil helpen bij het zoeken naar onderdak,” zegt Erisman. Ze heeft de handen ineengeslagen met zes medebewoners van de flexwoningen om aandacht voor hun probleem te vragen. Daarnaast overweegt het zestal de inzet van een advocaat om te voorkomen dat ze op straat belanden.

Desgevraagd geeft Frisman toe dat iedereen bij de ondertekening van het huurcontract wist dat het om tijdelijk onderdak ging voor maximaal 2 jaar. “Dan denk je dat je nog veel tijd hebt, maar dat gaat heel snel voorbij. In de afgelopen twee jaar hebben we alles op alles gezet om permanente huisvesting te vinden, maar dat is helaas niet gelukt. Ondertussen hebben we ook regelmatig contact gehad met de gemeente Hardenberg en woningstichting Vechtdal Wonen, maar geen van die instanties zegt in staat te zijn ons te helpen. Letterlijk is er gezegd dat we maar ‘onder de brug’ moeten gaan slapen. Dat kan toch niet waar zijn?,“ stelt Frisman. Het bevreemdt haar ook dat de flexwoningen in Heemse voor slechts twee jaar verhuurd mogen worden terwijl in Marslanden soortgelijke onderkomens verhuurd worden voor max 10 jaar. Zij noemt dat een groot onrecht. Net als haar vooronderstelling dat statushouders wel meteen een woning zouden krijgen toegewezen.

“Niemand op straat”

Vechtdal Wonen wil niet expliciet ingaan op de geuite beschuldigingen. Zij laat desgevraagd weten vanwege privacy redenen niet in te kunnen gaan op individuele situaties. In algemene zin laat de woningstichting in een schriftelijke reactie wel weten dat er bij de start van het verblijf in de flexwoningen in Heemse duidelijk is gecommuniceerd dat het om tijdelijke huisvesting ging met een looptijd van max twee jaar. “Deze termijn volgt uit het geldende bestemmingsplan op die locatie. De bewoners en maatschappelijke partners worden hier vooraf over geïnformeerd. Binnen die twee jaar is het in principe mogelijk om via de spoedmodule een woning te vinden. In veel gevallen lukt het om via deze route tijdig andere huisvesting te vinden. Mocht dit niet lukken, dan bestaat er een tussen-wal-en-schip-regeling. Deze regeling biedt ruimte voor maatwerk, wanneer een bewoner voldoende heeft gereageerd op woning aanbieden maar geen passende woonruimte heeft gevonden. Daarnaast zijn wij blijvend in gesprek met de bewoner en betrokken maatschappelijke partners om vervolghuisvesting te vinden. Ons uitgangspunt is altijd: niemand op straat. We zetten ons er samen met betrokken zorgpartijen maximaal voor in dat bewoners kunnen doorstromen naar een andere, passende woonplek. Tegelijkertijd verwachten we van bewoners zelf ook een actieve houding in het zoeken naar vervolgwoonruimte. De flexwoningen op andere locaties, zoals bij de Steenanjer in de Marslanden, vallen onder een ander bestemmingsplan waardoor daar langere looptijden mogelijk zijn. Dat verschil in looptijd komt dus voort uit de wettelijke kaders waar wij ons als woningcorporatie aan moeten houden”.