180 ZETELS

Vroeger werden er in de zomer delen van de krant gevuld met de vermelding van de hoogste zonnebloem, de mooiste siertuin en de grootste komkommer. Kortom komkommertijd. Daarvan is op dit moment geen sprake. Er gebeurt te veel in de wereld om aandacht aan te besteden. Deze column schrijf ik niet op het allerlaatste moment, maar al een dag daarna .Keuzestress, waar moet ik het overhebben? Pinksteren toch een belangrijk feest: het begin van de christelijke kerken, maar nu voor velen het laatste lange wekend voor de zomer; Den Haag: de politieke snelkookpan en de NAVO-top; het Midden-Oosten; waar alles verkeerd gaat; Amerika, waar het ook gonst en bonst. 

Maar in Nederland: Nieuwe verkiezingen. Dus tijd voor een idee, dat wellicht nooit uitgevoerd zal worden, maar toch. We gaan het aantal tweede kamer zetels uitbreiden naar 180. We zijn met 18 miljoen mensen, dat betekent één zetel voor elke 100.000 mensen. Van die 18 miljoen mogen er zo’n 4 miljoen niet stemmen, dat zijn veertig zetels. Die 40 zetels blijven onbezet, maar horen toe aan de jongeren. Van de 14 miljoen, die er overblijven gaan er ongeveer 3 miljoen niet stemmen. Resteren11 miljoen kiezers, zij gaan de mensen kiezen, die de resterende 110 zetels bezetten. Bij de bezetting in de Tweede Kamer blijkt dus telkens, welke deel van de bevolking de Kamerleden echt vertegenwoordigen. Zij zullen steeds de gedachte bij zich moeten hebben, dat zij niet het gehele volk vertegenwoordigen, maar slechts een klein deel. De niet bezette zetels krijgen een andere kleur, die van de niet-stemgerechtigde jongeren mooie felle frisse kleuren en de stoelen van de niet-kiezers grijs, hen maakt het immers niks uit. 

Bert Linde