Vernieuwd Vechtgenotenhuis hield feestelijk open huis

Het Vechtgenotenhuis aan de Beerzerweg in Ommen is gevestigd in een monumentale boerderij uit 1748 dat behoort tot het landgoed Eerde. Voorheen ook wel bekend als de Stekkenkamp. De Stichting Vechtgenoten biedt er mensen die te maken hebben met kanker een helpende hand. Het is een ontmoetingsplek voor mensen met de gevreesde ziekte en/of hun familie. De koffie staat er klaar en moet en kan zich er snel welkom voelen. Mensen kunnen er zichzelf zijn en hun verhaal kwijt.

Lotgenoten ontmoeten

Sinds de oprichting in 2008 is het Vechtgenotenhuis een geliefde plek om samen te komen met lotgenoten, te ontspannen of creatief bezig te zijn. Waar gevoel ook wordt verwoord in kunst in de vorm van schilderijen of mozaïek. Maar het is ook een huis waar lezingen en voorlichting worden gegeven over alle zaken waar je mee te maken krijgt als je leven in één keer in het teken van kanker is komen te staan.

Stevige opknapbeurt

Dat had het aloude pand wel nodig. Het huis heeft een prachtige upgrade gekregen. Dankzij de fantastische inzet van duurloper Henk Meppelink met zijn Following the River team langs de Vecht en Roparun Nederland – team Ommen. Vooral die twee activiteiten zorgden voor de noodzakelijke gelden. Zo is er onder andere een speciale ruimte voor ontspanningsmassages gerealiseerd. Daar zijn ze ontzettend dankbaar voor.

Stichting voorzitter Antje de Groot vertelt: “De verwarming en de verlichting in de recreatieruimte zijn aangepast. Er werd een nieuwe vloer gelegd waarop nieuwe meubels geplaatst zijn. Aan de wand kwam een digitaal informatiescherm en de inrichting werd afgemaakt met nieuwe kasten en planten. Het atelier in een naastgelegen ruimte kreeg een nieuwe bestemming met een kantoor en behandelruimtes. Algemeen is er meer flexibiliteit ontstaan om de gasten beter te ontvangen in een betere ruimte. Dankzij ook het KWF dat vindt dat informele steun ook belangrijk is geworden.”

In een dankwoord gaf Antje uitleg over wat er tot stand gekomen was en gaf ze een toelichting op de plannen. Het Vechtgenotenhuis wil immers graag uitdragen wat het met al haar vrijwilligers kan betekenen voor mensen die leven met en na kanker. Het Landgoed is inmiddels ook de vertrouwde plek voor dagcentrum de Stekkenkamp en Pro Elan.

‘Following the River’ actie leverde ruim € 9.000 op!

Het waren pure en ultra sportieve inspanningen en belevenissen van Henk Meppelink en zijn begeleiders Bernd Edelijn en Bé Snijders die dat geld in juni bij elkaar brachten. Amper 14 dagen daarna werd er al een herbeleving georganiseerd van de 200 kilometer hardlooptocht langs de Vecht vanaf het ontstaan bij Darfeld tot einde bij Zwolle. Het was voorzien van prachtige beelden, achtergrondinformatie en verteld met de nodige humor en emotie. Tijdens een warme ontvangst konden familie, bekenden en mensen van het Vechtgenotenhuis toen luisterden naar de belevenissen van Henk en zijn begeleiders. 

‘Want wat wás Following the River een belevenis!’ 

‘Een tocht langs smalle kronkelige paden, glooiende landschappen met graanvelden tot bosrijke omgevingen met luide kikkerconcerten en reeën langs de bosrand.’ Henk benoemde dat het lopen in de nacht magisch, bijna hypnotiserend is. Hij genoot ervan. ‘Dag en nacht beleven, in de natuur, met zon op, zon onder. Het is zo bijzonder. Bijzonder om op deze manier een lokaal doel in te vullen in de vorm van een bijdrage aan het Vechtgenotenhuis. Ik heb zelf van heel dichtbij mee gemaakt wat je met kanker raakt in je leven. Al drie keer eerder deed ik een ‘Ren voor je leven’ actie. Dit was de vierde keer, een hele andere! Die marathon van 200 km. Met al die mooie en emotievolle momenten onderweg. En voor mezelf ook een persoonlijk record, dat stond immers nog op 100 km. Tijd was niet belangrijk, maar samen herinneringen maken en onderweg zijn met een missie schept verbinding. Met mijn maten. Met fietsbegeleiding van Bé Snijders en camper/rustwagen van Bernd Edelijn. De band met elkaar is alleen maar sterker geworden. Na 26 uren werd via een landweggetje, waar in de verte het groepje van zo’n 30 geliefde mensen stond te wachten, in een soort niemandsland in de buurtschap Genne, de finish behaald. Met z’n drieën gingen we onder de boog door, over dat pas gemaaide gras, ja over de streep! SAMEN hebben we het geflikt! Mooier kon het niet eindigen.’