Van vergadertafel naar terrastafel

Wat kunnen we toch heerlijk discussiëren in Hardenberg. Over woningbouw, over water, over asielopvang en tegenwoordig zelfs over hoeveel glazen alcohol iemand nog verantwoord mag drinken. Volgens nieuwe cijfers drinken tienduizenden inwoners van onze gemeente meer dan de nieuwe alcoholnorm voorschrijft. Dat klinkt al snel alsof de helft van Hardenberg na twee biertjes een bestuurlijke uitdaging vormt. En in de hitte moesten we toch vooral veel en regelmatig drinken, maar bier (dat toch voor 95% uit water bestaat) is dan blijkbaar geen goeie optie.

Over water gesproken. Hardenberg wil de komende jaren graag meer profiteren van de Vecht omdat onze mooie natuur nu ophoudt bij het centrum. Een prachtig streven. De Vecht is tenslotte één van de mooiste visitekaartjes van onze gemeente. Toch zijn er in Gramsbergen nog volop vragen over Vechtrijk, de waterkwaliteit, het strand en de ontwikkeling van de haven. Dat is eigenlijk ook wel logisch. Met je gezicht naar het water gaan staan is één ding, maar je wilt natuurlijk wel weten of je daarna ook met een gerust hart het water in kunt (mét of zonder hond).

En terwijl de één zich zorgen maakt over water, blijft opvang een onderwerp van gesprek en discussie. Is Hardenberg een weigergemeente? Alleen al die term klinkt alsof je bij een van onze geweldige horeca gelegenheden staat waar de bediening zegt dat de keuken gesloten is. Het onderwerp ligt gevoelig en de meningen lopen uiteen. Maar juist dan is het misschien goed om eerst zorgvuldig te luisteren voordat we elkaar etiketten opplakken. Een gemeente is immers meer dan een krantenkop.

Dat luisteren leek aan het einde van de laatste raadsvergadering soms best een uitdaging. Misschien kwam het door de warmte. Misschien doordat het zomerreces lonkte. Of misschien omdat iedereen stiekem al aan de vakantie dacht. Feit is dat een aantal raadsleden zichtbaar toe was aan een paar weken zonder interrupties, irritaties, amendementen en moties.

En dat moment is gekomen. Terwijl u dit leest is de gemeenteraad namelijk met reces. Dat wil overigens niet zeggen dat er daarvoor weinig is gebeurd. Integendeel. Alleen al in juni werden er bijvoorbeeld zes keer schriftelijke vragen gesteld.

Een eindsprintje zodat ons college zich in de zomer kan buigen over de antwoorden. Al vragen we ons af of één telefoontje soms niet goedkoper was geweest dan een ambtelijke notitie van meerdere pagina’s.

Maar nu is er tijd. Tijd om even niet tegenover elkaar te zitten in de raadzaal, maar naast elkaar op een terras. Zonder interruptiemicrofoon. Zonder spreektijd. Zonder moties. Gewoon een goed gesprek.

Want uiteindelijk worden de mooiste ideeën misschien helemaal niet geboren achter een vergadertafel, maar aan een terrastafel. Met een paar glazen op tafel die wellicht wel (voor 95% of meer) met water gevuld zijn.

Groeten, VDP