Het hangt in de lucht

Stel je voor: een kolkend voetbalstadion en jouw favoriete team dat nog altijd op 1-1 staat in een wedstrijd waarin de kansen zich opstapelen. Er is nog 1 minuut te spelen en de aanval wordt volop ingezet, op jacht naar de winnende treffer. De coach vuurt zijn spelers langs de zijlijn nog één keer aan om alles te geven. Spelers persen de laatste energie uit hun tenen en gaan vol voor de ultieme aanval. Op de tribunes gaan de supporters een laatste keer massaal achter hun ploeg staan en zingen hun kelen schor. En dan, in de dying seconds van de wedstrijd, gebeurt wat al die tijd al in de lucht heeft gehangen: De bevrijdende 2-1 wordt tegen de touwen geschoten! Juichende fans slaan elkaar uitzinnig op de rug en roepen “Ik wist het!” en “Ik zei het toch!”. Bij de persconferentie verklaren de coach en de aanvoerder dat ze het volste vertrouwen hadden dat de winnende nog ging vallen.

Een wedstrijd als deze kunnen we ons waarschijnlijk allemaal wel voor de geest halen, magische momenten om niet snel te vergeten. Wat maakt dat coach, aanvoerder en supporters het idee hebben dat deze goal is afgedwongen? Kan succes echt in de lucht hangen? Ik denk het wel… Team, coach en supporters hebben hoge verwachtingen en creëren samen de ideale omstandigheden om tot succes te komen. Er is vertrouwen, support, samenwerking en geloof in een goede afloop. Alle betrokkenen versterken elkaar en spelers, coach en supporters stuwen het team tot grote hoogte. Waren ze ook tot deze prestatie gekomen met een defensieve spelopvatting, met een joelend en fluitend publiek of een passieve coach die onderuitgezakt in de dug-out zit te wachten op het laatste fluitsignaal? Waarschijnlijk niet… 

Wat gebeurt er als we deze spelopvatting toe zouden passen in het onderwijs en de opvoeding van onze kinderen? Dan creëren we zoveel mogelijk kansen, zetten we in op creativiteit en samenwerking en zorgen we voor onvoorwaardelijke steun en support van onze kinderen. Niet krampachtig vasthouden aan wat we hebben, maar durven te dromen van hoe het kan worden. Het hangt in de lucht!

Column Op het Twente’randje’ wordt verzorgd door Erik Schutmaat, Anneke Beukers en Petro Alferink.