Henkie!

Een naam die je, decennia geleden, overal om de hoek van elke straat kon tegenkomen. Het klonk toch ook best lekker in de volksmond. Je was er aan gewend. Ik kende zeker wel tien Henkies. Woon je in een omgeving waar de H nog wel eens makkelijk van je tong viel, dan was ‘Enkie’ geen probleem. Als Henkie maar wist dat hij degene was die aangesproken werd. Ik zie in elke Henkie een oprecht betrouwbare gast. Iemand waar je op kón en nog steeds kán bouwen. Henkies ogen stralen een gevoel van eerlijkheid uit. Kortom je hebt hem graag in je comfortzone.

Dat ik op avontuur ga met deze naam, heeft alles te maken met een plotseling voorval. Laat ik zeggen ‘Gevalletje aangenaam verpozen met van familieleden’. Ik hoor het hem zeggen, nadat ik wat kruimels uit m’n hand op de vloer had laten vallen: ‘Oh, laat maar liggen, dat ruimt Henkie wel op.’ Ik kijk ik hem even verbaasd aan. Maar dan wijst hij naar zijn robotstofzuiger, die in de hoek van de kamer staat. Ik schiet in de lach en denk meteen aan mijn stofzuiger en daarmee tegelijkertijd  aan al die Henkies in mijn omgeving. Ik geloof dat ik wat gemist heb, zeg ik, waarop hij zegt: ‘Nee hoor, deze is al weer ouderwets. Twee jaar oud. Mijn kameraad heeft een Henkie met handjes.’ Ik knik en kijk hem vragend aan. ‘Die handjes zijn er voor in de hoekjes’, zegt hij. Ik schiet nog meer in de lach en wijs hem op de gevolgen van deze anekdote. 

Al mijn Henkies zijn allemaal volwassen geworden en hebben de statige naam ‘Henk’ gekregen. Geen Henkie die daarvoor nog naar de Burgerlijke Stand van zijn Gemeente hoeft, vanwege een wijziging in zijn geboorteakte. Nee! Ik noem het ‘natuurlijke mutatie’. 

Enkele jaren geleden kwam ik nog eens een echte Henkie tegen. Hij stond er op niet op een andere wijze aangesproken te worden. Een sympathiek mannetje, waarmee het aangenaam communiceren was. Nu, een aantal jaren later, zal hij, als beginnend vakman, de echte maatschappij ingaan. Ik weet nu al ‘deze Henkie met zijn eigen gouden handjes’ gaat over enige tijd toch echt Henk genoemd worden. Alleen als het hem behaagt.  

Column Op het Twente’randje’ wordt verzorgd door Erik Schutmaat, Anneke Beukers en Petro Alferink