Dapper en Alleen

Ik ben niet dapper. Alleen eigenwijs en graag onafhankelijk. Daarnaast zorgt een halfuur fietsen ervoor dat je je zo weer nuchter voelt. Terug van werk, na het pleinfestijn of een avondje Gramsbergen feestweek. Ik fiets in mijn eentje terug. Ik ben niet dom. Ik heb zo mijn technieken. Ik rijd langs het huis van mijn zus, ik kijk naar wat de eerstvolgende oprijlaan is en waar de straatlantaarns staan. Ik rijd altijd over bewoonde wegen en fiets wat sneller langs een bosje. Als ik het kan ga ik naar huis wanneer veel mensen het feest verlaten en rijd zo alsnog in een colonne naar huis. Elke meid die ik ken heeft zo haar manieren, maar toch is het voor veel geen optie alleen te fietsen.

We leren het onze dochters aan. Nooit of te nimmer zal je alleen fietsen. Mensen zijn plaatsvervangend bezorgd over mij als ik ze het vertel. Ook zeggen we tegen jongens dat ze meiden veilig thuis moeten brengen. Thnx boys voor alle kilometers om die jullie hebben gefietst voor de vriendin van de meid die je eigenlijk wilde zoenen. Het is cultuur geworden.

Meiden raken vermist, meiden worden lastig gevallen. Dat zorgt ervoor dat we ons onveilig voelen. Terwijl ik het levende bewijs ben dat het ook vaak goed gaat. 

Het is net zo gevaarlijk om in een sloot te belanden. Laat staan om op dezelfde weg te rijden als types die met tien bier gerust achter het stuur stappen. En ja er zijn mannen en jongens die het extra gevaarlijk maken voor vrouwen. In plaats van dat we elkaar bang maken. Laten we aan elkaar beloven om mensen uit sloten te plukken. Om meiden die alleen fietsen niet dapper te noemen, maar ze te helpen als het nodig is. Want in je eentje fietsen zou niet dapper moeten zijn.

Bertine Datema