Je hoeft niet bang te zijn voor kritiek.

Je herkent vast het gevoel: wanneer je eindelijk een cijfer terug krijgt, maar vermijd om te bekijken wat er precies fout was. Het is te confronterend om je eigen fouten onder ogen te zien. Hier heeft bijna iedereen wel last van, ook al zou je jezelf wel kunnen verbeteren als je je zwakke plekken weet. Hoezo blijft het toch zo lastig om kritiek te horen?

Het is belangrijk om te onthouden dat kritiek meestal bestaat om jou te helpen. Ook al voelt het alsof je tekortkomingen onder een vergrootglas worden gelegd, dit is wel de manier om er vanaf te komen.

Wat ook handig is, is om gezond kritisch te kunnen zijn over jezelf. Jij weet als geen ander hoe jij in elkaar steekt, en het is dus daarom extra belangrijk dat je jezelf af en toe onder de loep neemt. Ik weet bijvoorbeeld dat ik iets te verslaafd ben aan mijn telefoon, dus ik probeer actief mijn schermtijd te verminderen. Ook kan je op grotere vlakken kritisch kijken naar jezelf: ben ik wel een goede vriend of partner? Kan ik mijn gezondheid verbeteren? Voed ik mijn kinderen wel goed op? Intense vragen die erg confronterend zijn, maar als de situatie niet goed is maak je het alleen maar erger op als je je kop in het zand steekt en er niets mee doet.

Waar je wel mee moet oppassen is dat kritiek niet gemeen wordt. Tegen jezelf of van anderen, iedereen moet je behandelen met respect. Wanneer het kritiek in de vorm van schreeuwen komt of met lelijke namen wordt gecombineerd, kun je het beter gewoon negeren. Want wie jou respectloos behandelt, gebruikt kritiek alleen maar om jou neer te halen en niet om je te helpen.

Maar je leraar, je baas, je vrienden, je ouders, jezelf, en nog veel meer mensen hebben meestal het beste met je voor. Als die punten voor verbetering benoemen, probeer dan toch je onzekerheden aan de kant te zetten en er naar te kijken. Wie weet hoe beter je er van kan worden.