Suppersgeluk!

Wandelend over de brug in Zwolle haal ik alvast mijn parkeerticket uit mijn jas, zodat ik hem vlot kan afrekenen en niet meer hoef te zoeken. Dat lijkt een slim idee, maar een flinke portie onhandigheid en een windvlaag zorgen ervoor dat het ticket uit mijn handen waait en de Zwolse gracht in plonst. Ik zit even met mijn handen in mijn haar, terwijl ik naar het wegdrijvende papier kijk. Wat nu?

Dan zie ik van verre een paar suppers aankomen, van die bootjes waar je op staat om met een peddel voort te bewegen. Mijn hart maakt een sprongetje van hoop. Misschien kunnen ze me helpen!? Ondertussen drijft mijn ticket steeds verder weg achter een boot en ik weet dat ik snel moet handelen. Ik probeer contact te leggen met de suppers. Tot mijn verbazing is het gemakkelijker dan ik dacht. De kinderen zijn enthousiast en wijzen naar het ticket. Er zijn ook twee volwassenen bij, en ik richt me op de vrouw die het meest zelfverzekerd lijkt. Ze begrijpt snel wat er aan de hand is, steekt haar duim omhoog, en draait haar sup om, klaar om mijn ticket te redden.

“Hou je goed vast!” roept ze met een lach, terwijl ze haar evenwicht probeert te bewaren. Het is een wankele onderneming, en ik zie hoe ze tot twee keer toe bijna van haar sup valt als ze een scherpe bocht maakt en tegen de boot knalt. De kinderen juichen en moedigen haar aan en ik juich mee. Met een flinke inspanning en een paar onhandige bewegingen weet ze uiteindelijk het ticket uit het water te vissen. Triomfantelijk houdt ze het omhoog, en ik voel een golf van opluchting door me heen stromen. Na wat overleg besluiten we dat het beter is als ze naar de overkant vaart, waar ik haar kan ontmoeten. Ze glijdt onhandig over het water en ik zie de vreugde op haar gezicht als ze aanmeert. “Hier is je ticket!” zegt ze, terwijl ze het aan me overhandigt.

We lachen samen om de absurditeit van het moment. “Bedankt”, en “Je hebt me echt gered”, roep ik haar nog na terwijl ze alweer weg supt! en ik realiseer me eens te meer hoe belangrijk het is om elkaar te helpen in nood. Inspirerend toch wel wanneer anderen voor je klaarstaan.

Column even sToren wordt verzorgd door Henk Leemhuis, Karin van Dijk, Bert Nonkes, Wim van der Wel en Rudi Bults.