Tussen keukentafel en kabinet

Aan onze keukentafel gaat het vaak over van alles: het weer, de koeien, wat onze pubers meemaken en bezighoudt en natuurlijk ook over Den Haag. Er wordt gewerkt aan een nieuw kabinet. Wat daar straks wordt besloten, merken we allemaal, in dorpen, gezinnen en bedrijven. Wat betekent het straks voor ons allemaal, in de stad, op het platteland, bij boeren en bij burgers? Komen er besluiten die verbinden in plaats van verdelen? Wordt er gekeken naar wat wel kan, in plaats van wat niet mag? Als agrarisch ondernemers kijken we met meer dan gewone belangstelling mee. Wat er in Den Haag wordt besloten, raakt direct aan ons werk, onze grond en onze gezinnen. Soms stellen onze kinderen er vragen over, vragen die hen bezighouden en soms ook bang maken: “Mogen we hier straks nog wel boeren? En wat gebeurt er dan met ons? Mogen we hier nog blijven wonen, of moeten we weg?” Grote vragen aan een keukentafel waar het leven zich afspeelt. En beloven dat we hier kunnen blijven boeren en ze die veiligheid bieden, kunnen we helaas niet. Dat raakt ook mijn moederhart. Wij voelen de veranderingen in klimaat en maatschappij elke dag. En ja, we willen meebewegen, investeren in duurzaamheid en toekomst. Maar elke euro kun je maar één keer uitgeven. Dat vraagt om keuzes. En om keuzes te maken heb je helder beleid en perspectief nodig. En dat is er nu niet, en al een hele tijd niet. Boeren weten hoe belangrijk een sterke bodem is, letterlijk en figuurlijk. Daarop bouwen we, samen met de samenleving waar we deel van uitmaken. De stal grenst aan de keuken, het bedrijf aan het gezin. Daarom hoop ik dat het nieuwe kabinet oog houdt voor die samenhang. Beleid werkt pas echt als het aansluit bij de mensen die het in de praktijk moeten brengen. Misschien zouden de nieuwe bewindslieden straks eens aan onze keukentafel mee mogen kijken. Dan zien ze waar betrokkenheid, nuchterheid en zorg voor de toekomst samenkomen, precies daar waar Nederland op gebouwd is.

Martine Nieuwlaar

Agrarisch Coach en boerin