Wat we belangrijk vinden

De begroting van Hardenberg voor 2026 laat goed zien waar we als gemeente staan. Na jaren van groei en plannen maken, is het nu een tijd van wikken en wegen. De financiële ruimte is beperkt: stijgende kosten, lagere inkomsten en de druk van landelijke bezuinigingen vragen om keuzes. Niet alles kan, en dat vraagt om richting en realisme.

De gemeente kiest ervoor om alleen de meest dringende investeringen uit te voeren. Want niet alles kan, en niet alles kan tegelijk. Dat klinkt nuchter, maar raakt mensen direct. Bij de sportvelden bijvoorbeeld. Sport gaat niet alleen over winnen of verliezen, maar over samenkomen, elkaar kennen en gezond blijven. Het zijn plekken waar dorpen en buurten een gezicht hebben. Als daar minder geld naartoe gaat, merken we dat niet alleen op het veld, maar ook in de verbinding tussen mensen.

Ook het wonen vraagt om lastige afwegingen. Jongeren willen graag in hun eigen dorp blijven, maar betaalbare woningen zijn schaars. De gemeente zoekt naar oplossingen: flexwoningen, bouwen binnen de kernen, benutten van bestaande ruimte. Toch schuurt het tussen wens en werkelijkheid. Grond is duur, regels zijn strak en de vraag blijft groeien. De keuzes die nu gemaakt worden, bepalen straks of jongeren hier een toekomst kunnen opbouwen of ergens anders moeten gaan wonen.

Tegelijk is er een bredere vraag die deze begroting oproept: wat vinden we als samenleving écht belangrijk? Moeten we vooral besparen, of blijven investeren in de kracht van onze gemeenschap, in zorg, jongeren, dorpen en duurzaamheid?

Volgend jaar zijn er weer verkiezingen voor de gemeenteraad. Dat moment dwingt ons om verder te kijken dan de cijfers van vandaag. Het gaat dan niet alleen over beleid of plannen, maar over waarden. Over of we kiezen voor korte termijn of voor de toekomst van onze dorpen, scholen, verenigingen en elkaar.

De begroting is dus niet alleen een financieel document, maar een spiegel. Ze laat zien hoe we omgaan met schaarste, met verantwoordelijkheid, en met elkaar. En misschien is dat wel de belangrijkste les van dit moment: dat een sterke gemeente niet alleen rekent in euro’s, maar in mensen.

Noah