Sanne Westenberg naar WK in Hangzhou

- Door: Bart Nijstad - Sanne Westenberg, 22 jaar, heeft het ontzettend naar haar zin, als speelsters van het zitvolleybal team van Nederland. Tot hun eigen verrassing werden ze tweede tijdens het EK in het Hongaarse Györ. “Dit hadden we echt nooit verwacht. We wonnen van Duitsland en Slovenië en daar hadden we nog nooit van gewonnen. In de finale was Italië te sterk”. Nu mag zich opmaken voor het WK in 2026 in Hangzhou in China.

Sanne zit lekker in haar vel. “Ik ben op 23 december nu vijf jaar kankervrij. En sinds drie maanden werk ik hier bij een bakkerij op kantoor voor negen uur. Dat is toch wel fijn, hoewel ik het thuis prima naar mijn zin heb, maar je komt nu toch meer onder de mensen. Ook doe ik al drie jaar vrijwilligerswerk in Ommen in Nijenhagen en dat doe ik met heel veel plezier. Dat vind ik zo dankbaar werk in de ouderenzorg”.

Shortlist

Sanne zag wel dat haar team niet bij de beste drie parasportploegen voor het sportgala van 2025 behoorde. “We hadden er ook niet echt opgerekend, onze sport is nog niet echt bekend. Als ik tegen mensen zeg dat ik aan zitvolleybal doe, hoor ik vaak. Zit je dan in een rolstoel”. Ze stonden wel op eerste shortlist, maar uiteindelijk bleven 4x100m universal relay, para-atletiek TeamNL,  rolstoelbasketbalvrouwen TeamNL en rolstoeltennisvrouwen over. Sanne kan er mee leven.

Toekomst

Sanne ziet dat het team nog wel sprongen kan maken. “We zijn een jong team waar nog veel groei inzit. Als je kijkt naar Italië en Brazilië dan zijn wel oudere teams .In oktober hadden we nog een Worldcup in Fort Wayne (VS) en daar hebben we best goed gespeeld. Misschien als je naar de uitslagen kijkt, lijkt dat niet zo. De hele wereldtop was daar en het waren soms heel spannende wedstrijden”. Sanne traint zowel met het nationaal team als met haar clubteam. “Eén keer per week train ik in Doorn, vier en half uur trainen we dan. En verder twee keer anderhalf uur in Deventer bij de club. Verder doe ik thuis krachttraining en ga ik naar de sportschool.  Bij het nationale team hebben we elf vrouwen en dat mogen er wel wat meer zijn. Het is leuk dat je weet dat je altijd speelt, maar wat concurrentie zou mooi zijn. Dan kun je als team alleen maar sterker van worden”.

Regels

In Nederland in de competitie mogen mannen en vrouwen samen spelen en ook spelers zonder handicap mogen meedoen. Internationaal is dat wat anders. “Daar zitten ook veel gradaties in. Iemand met een prothese is duidelijk. We worden altijd gekeurd. Iemand met een prothese staat na tien minuten weer buiten, bij mij duurt het twee uur”. Ook heeft ze veel steun aan haar ouders. “Die komen bijna altijd wel kijken.”