Hunebedbouwer aangeslagen en verrast bij bezoek grafvelden

Op zijn tocht langs de oude familienederzettingen raakte Hunebedbouwer Adaam meer en meer aangeslagen. De herinnering aan zijn familie, de allereerste Trechterbekerboeren, ook wel hunebedbouwers genoemd, raakte hem meer dan hij had verwacht. Tegelijk werd hij aangenaam verrast door wat er nog van de grafvelden overgebleven was. 

Soms door middel van straatnaambordjes zoals bij de Baalder Esch in Hardenberg. Soms doordat een nieuwbouwwijk bij Oosterdalfsen zo ingericht is, rond het grafveld, dat het verhaal van de oudste bewoners, de allereerste boeren, bewaard blijft. Door er een ontmoetingsplaats van te maken voor de buurt, voor jong en oud. Met buurttuintjes, zit – en speelplekken. Ondanks dat de hunebedbouwer erg aangeslagen was deed dit hem erg goed. Hij vond zelfs nog een oude trechterbeker, toen hij op een braakliggend veldje bij het grafveld ging graven. Het verhaal van de Trechterbekerboeren langs de Vecht verdiend het om verteld te worden. Het zegt iets over onze eigen identiteit, over toen, maar ook over nu. Mensen verbonden met elkaar in een gemeenschap, voor ieder een plek, in leven en dood.