Verantwoordelijk

Zondagavond heb ik naar het programma van Yvon Jaspers gekeken. In “Onze Boerderij” zagen we een paar bedrijfsreportages van verschillende soorten bedrijven langskomen. Zelf run ik al zo’n 30 jaar als hoofdverantwoordelijke een melkveebedrijf. Dit bedrijf willen we als maatschap zo door ontwikkelen dat de zoon er mee verder kan. Tijdens het kijken kwam even het besef wat er allemaal op de schouders van een ondernemer rust. De drie hoofdoorzaken van getoonde problemen waren van verschillende aard.

Een eerste probleem kwam voort uit een gedane investering die niet volledig verzilverd kon worden. Dit doordat in dit geval de spelregels van de overheid na de investering veranderden. Ook was er een neventak opgezet die ondanks een goed plan nog niet helemaal liep. De financieringsverplichting kon niet worden nagekomen en het bord “te koop” staat in de tuin. Een volgend geval was het telen van producten die minder opbrachten dan de kostprijs. Daarbij ook nog de kwestie of ze überhaupt wat zouden opbrengen, want biologisch klinkt mooi, maar als de consument het goedkopere gangbare kiest, stort de markt in. Ten slotte een pechgeval van ziekte-insleep die ondanks allerlei preventieve maatregelen toch gebeurt. Bij deze reportage kwam ook een burn-out voor en relatieproblemen. Het besef dat het voor- en achterhuis nauw met elkaar samenhangen.

Mezelf bevoordeeld voelend bovenstaande problemen niet te herkennen, kwam wel het besef van verantwoording tevoorschijn. Iedere dag maar weer zorgen dat het melkgeld binnen gaat komen. Hopen dat het extreme weer ons voorbijgaat. Hopen dat er geen dieren ontsnappen die ongelukken veroorzaken en alle machines en installaties aan de praat zien te houden. Ook constant de papieren en digitale verplichtingen bijhouden. Factoren die je zelf in de hand hebt, maar ook factoren waar je zelf geen invloed op hebt.

Wim Scholman

Melkveehouder in Balkbrug