LTO Noord Vechtdal: 100 % achter boer en tuinder!

Wie daar de kar trekt? Dat is Gerrie Kleene, ze is ook boerin. Samen met man en zoon runt ze hun akkerbouwbedrijf in Westerhuizingerveld, dat grote, langgerekte buurtschap in de buitenwereld van Balkbrug. Met dat kar trekken begon ze al in 2011 als bestuurslid van de afdeling Hardenberg en werd in 2013 voorzitter. In 2017 fuseerde de afdeling met Ommen en Dalfsen. Met de nieuwe grote afdeling Vechtdal heeft ze het best wel druk gekregen voor de belangen van de ca. 800 leden in het gebied. Maar ze heeft gelukkig wel veel hulp! Samen met zeventien jonge boeren die het van de oorspronkelijke collega’s overnamen, vormt ze het bestuur. Om met elkaar een weg te banen door innovaties en transities. Want de leden willen met de sector overleven. En hun dieren en producten op de akkers ook. Gezonde gezinsbedrijven daar staan ze voor.

Hoe laten we het transitiegeld landen op het boerenerf?

Gerrie: “Ik ben blij met al die jonge bestuurders waarmee we verder kunnen blijven werken. Het is zo ontzettend belangrijk dat ze mee kunnen denken om oplossingen te zoeken. Oplossingen omdat de landbouwgrond op een andere manier beheerd moet worden. Het is onderdeel van de transitie zoals dat heet. De stikstofuitstoot moet immers omlaag en de waterkwaliteit, bodemkwaliteit en biodiversiteit moeten omhoog. Voor die opgaven staan we hier in het Vechtdal. We moeten daarin samenwerken met het Rijk, de provincie en de gemeenten, binnen dat PPLG, het Provinciaal Programma Landelijk Gebied. Het gaat daarbij om de natuur te herstellen, de waterkwaliteit en -kwantiteit te verbeteren, de broeikasgasuitstoot van landbouw en landgebruik te reduceren. Hoe moeilijk is dat wel niet om dat allemaal in diverse processen te gaan realiseren. Uiteraard krijgen we daar procesgeld voor van het Rijk. Maar dat is nu juist het probleem. HOE? Hoe komen de boeren daaraan die door willen gaan? Hoe laten we dat geld op het boerenerf landen en niet er om heen?”

Extensiveren van landbouw

Daar moeten plannen voor gemaakt worden, zegt Gerrie. Maar dan …..

De nadruk zal meer komen te liggen op duurzaamheid, extensiveren en het behoud van natuurlijke hulpbronnen “Hoe dat dan moet? Op 2 hectare zouden dan i.p.v. 2 tot 3 koeien maar 1 tot 1.5 koe gehouden mogen worden. Hiervoor is meestal meer grond nodig of kunnen er minder dieren gehouden worden. Maar hoe financier je dat? Een natuur inclusieve bedrijfsvoering zou hierbij kunnen helpen voor huidige en toekomstige generaties. De ECO regelingen van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid stimuleren dit ook. Die bestaan uit verschillende duurzaamheidsactiviteiten waar boeren een premie voor kunnen krijgen. Boeren kunnen kiezen aan welke activiteiten ze kunnen deelnemen. En zoeken daarbij naar zekerheden, méér zekerheden, dus perspectief. Ze maken plannen maar kunnen geen vergunningen krijgen. Want in Overijssel zit alles op slot. De boeren lopen tegen een grote muur op. Er zijn nu koploperprojecten; de jonge jongens zetten zich er met alle energie voor in en steken hun nek uit voor hún toekomst. Maar bij een bedrijfswijziging een vergunning aanvragen?, dat gaat niet in Overijssel. Dat zit op slot vanwege de PAS melders. We vragen ons dan af waar het stuur van de politiek is. Een transitie in de landbouw zonder vergunningverlening is dodelijk. Ja, en hoe kunnen we dan de gezonde bedrijven in de benen houden?”

Natuurbeschermingswet/ Omgevingswet

“Ook dat is zo’n grof vraagstuk. Wat past waar in welk gebied en hoe? Dat weten ze bij de overheid nog niet. Daarom laten ze de inwoners participeren. Het gevolg daarvan is dat je nu allerlei buurtschappen over elkaar heen ziet buitelen met betrekking tot het maken van plannen. Hier hoort de Provincie meer regie op te nemen.”

De leden van LTO Noord lopen tegen best veel andere problemen op

Gerrie: “Dit jaar is het bedroevend nat op het land. Maar een ander actueel en niet minder relevant gevaar is het Jacobskruiskruid. Op diverse plekken in bermen en langs provinciale wegen groeit het erg hard, zo ook langs de N34 tussen Witte Paal en Hardenberg bijvoorbeeld. Het is dat grote giftige gele onkruid voor mens en dier. En een kwestie van goed en tijdig bermenmaai beleid. Wanneer het niet op tijd weggehaald wordt, gaat het zaaien en dan ligt het omliggende gebied vol met zaad van deze plant. Meer biodiversiteit is prima. Dat wordt aan de voorkant van het beleid bedacht. Maar de gevolgen aan de achterkant, het invullen van beleid, daar word geen rekening mee gehouden. Hier moet op ingegrepen worden! Een ander onderwerp is op natuur inclusieve wijze het land werken. Daar staan onze boeren wel achter. Maar laat er svp geen gewassen mee groeien die weer bestreden moeten worden. Onze boodschap: Laten we samen naar invullingen en oplossingen kijken voor het beste resultaat.”