Profvoetbalvrouwen uit de regio

Onlangs besteedde De Toren in vier artikelen aandacht aan het amateur vrouwenvoetbal in de regio. Het bleek dat de schwung er goed in zit bij de verenigingen. Dat komt ook door de successen van de Oranje Leeuwinnen van de laatste tijd. De nationale voetbalvrouwen doen deze zomer weer mee aan het wereldkampioenschap. Dat is in Nieuw Zeeland en Australië waar ze met alle vertrouwen naar toe gereisd zijn om het zilver van 2019 op zijn minst te prolongeren.

Twee van die toppers, oorspronkelijk uit de regio, zijn daar nog niet bij. Hun doel? Wellicht goud op de volgende WK? Een van hen is Marushka van Olst, van oorsprong uit Gramsbergen. In 2015 maakte ze de overstap van haar jeugdclub sv Gramsbergen naar eredivisionist FC Twente. Na de opheffing van de jeugd bij de Enschedese club destijds, stapte ze over naar PEC Zwolle. Ze heeft zich er uit de jeugd ontwikkeld tot een van de meer ervaren speelsters in de selectie. Een selectie die hard moet werken om de punten als goede middenmoter mét ambities in de eredivisie bij elkaar te knokken. 

Aan Marushka een aantal vragen hoe de voetbalsport haar nu af gaat. 

Waarom juist voetbal haar sport geworden was? 

Marushka: ”Voordat ik op voetbal ging zat ik eerst op turnen. Dat heb ik ongeveer een halfjaar gedaan en toen was ik er wel klaar mee. Ik ging op verjaardagen vaak voetballen met mijn oom Hayo en leerde zo trucjes van hem. Dat vond ik zo leuk dat ik daarna op voetbal ging. Ik begon in de F’jes en was 6 - 7 jaar. En dat beviel mij super goed en nu ben ik alweer 15 jaar aan het voetballen.”

Ooit toen als jong meisje al gedroomd om tot een profcarrière te komen? 

“Na een tijdje voetballen en al te hebben meegedaan met activiteiten van de KNVB en FC Twente had ik wel het gevoel van ‘hier wil ik het uiterste uithalen’. Op mijn elfde wilde ik al de eredivisie halen. Ik had toen en heb nú nog steeds zovéel plezier om het spelletje te spelen dat ik er veel dingen voor moest laten om het te bereiken. Om beter te worden en ook veel te leren, ik wou er alles uithalen.”

Hoe verliep je carrière vanaf de jeugd bij sv Gramsbergen?

“Het verliep met ups en downs, ik speelde vanaf het begin bij de jongens tot mijn 16e. Dat voelde soms best wel eenzaam dat je alleen in een andere kleedkamer moest omkleden en op de jongens moest wachten tot je het veld op ging, maar ik heb er wel veel van geleerd om met de jongens te spelen. Daarnaast had ik toen ook al jeugdactiviteiten bij FC Twente, KNVB en PEC Zwolle. Het was een druk programma om twee keer in de week wedstrijden te spelen en daarbij nog vier keer te trainen. Maar ik ging elke dag met plezier naar de training/wedstrijden en dat doe ik tot op heden nog steeds. Om alles uit de voetbalsport te halen. Daarbij is het mij niet komen aanwaaien. Ik heb nu twee keer een zware knieblessure gehad en dus naast fysiek ook mentale klappen gehad. Ik ben nog revaliderend van de tweede maar ik sta nog steeds met heel veel plezier op het veld en wil het uiterste uit mijn carrière halen.”

Wat is nu je hoogste doel? 

“Het belangrijkste voor nu is om fit te worden en weer op mijn niveau te komen en om weer belangrijk te zijn voor PEC. Daar ligt nu eerst mijn focus nu op. Mijn doel is om naar het buitenland te gaan en daar te gaan voetballen bij een mooie club die ook goeie ambities heeft. Om daar veel ervaring op te doen als voetbalster en ook als persoon.” 

Hoe is de sfeer binnen het team?

Marushka: “Ik denk dat wij als team hecht zijn, er is natuurlijk veel dynamiek in de groep omdat er elk jaar speelsters komen en weer weggaan, dus leer je heel veel meiden kennen binnen het voetbal. Maar omdat wij allemaal hetzelfde doel hebben helpen we elkaar ook in mindere tijden. Wat dat betreft is de sfeer anders dan bij amateurverenigingen. Het ligt immers ook aan doelen die je met elkaar stelt.”

Hoe onderga je privé het professionele voetbal?

“Zoals ik al zei, zolang ik plezier heb en er alles uit wil halen, betekent dat ook dat je buiten het veld je eveneens aan moet passen. En dus -zoals bij mij ook- moet gaan verhuizen als dit beter is. Gelukkig heb ik hele lieve mensen om mij heen die mij steunen en die ook met mij het avontuur aan willen gaan. Ik ben ervan overtuigd dat dingen gebeuren met een reden. De uitdagingen die je aangaat geven natuurlijk een andere draai aan je leven en daar leer je ook veel van.”

Wat vind je zelf van het huidige vrouwenvoetbal? 

“Het is al een hele verandering van waar het vrouwenvoetbal vandaan kwam, er zijn nu hele mooie ontwikkelingen. Daar werken we op ons niveau zeker aan mee. Doordat de wedstrijden ook live zijn, leveren wij ook een grote bijdrage aan de kwaliteit van het vrouwenvoetbal. Natuurlijk ook tijdens de niet-live wedstrijden. Wij geven nog wel eens een voetbalclinic met de vrouwen of komen mee helpen bij maatschappelijke projecten. Daardoor laten wij zien en geven wij door aan de jongeren hoe het is om op dit niveau te voetballen.”

Zoals je collega’s van nu aan de andere kant van de wereld tijdens het WK?

“Ik heb vroeger al in de nationale elftallen O14 en O15 gespeeld. Maar als ik ooit bij de Oranje Leuwinnen zou kunnen spelen, ja, dan zou ik super trots zijn. Waar ook ter wereld……”