“Baandoorbrekende Vrouwen”

Bij vrachtwagenchauffeurs denkt iedereen al snel aan stoere brede kerels achter het stuur van enorme trucks. Dit beeld is de laatste jaren wel veranderd. Er zijn veel meiden die dit vak uitoefenen. Één van hen is Dianne Wensink uit Loozen. Zij is al twaalf jaar chauffeur en de laatste zes jaar werkt ze voor WTG Logistics in Emmen.

“Ik rijd groente en fruit, dus koeltransport. Dit heb ik altijd al gedaan. Ik werk ’s nachts, ik rijd om zes uur in de avond weg en ga dan naar Duitsland of Denemarken. In de ochtend sta ik stil en dan ga ik slapen. In de nacht rond 3.00 uur kom ik weer thuis. In het verleden begon ik in de ochtend om 3.00 uur en kwam dan s’ avonds thuis. Dat beviel me niet, zodoende ben ik begonnen bij WTG.”

Actief in de paardensport

Naast chauffeur is Dianne actief in de paardensport. Ze rijdt dressuurwedstrijden in de subtop, leidt jonge paarden op en is ook jurylid. “Doordat ik in de nacht werk, is het goed te combineren met de paarden. Ik ben nu langer thuis en kan overdag de paarden trainen en verzorgen voor het werk aan. Dat bevalt me beter dan dat ik alles na het werk s’ avonds nog moet doen”, laat Dianne weten.

Groot fan van Anky van Grunsven

Dianne had niet de intentie om chauffeur te worden. “Als klein meisje had ik de droom om op een grote stal met paarden te werken en op een paardenvrachtwagen te rijden. Ik ben groot fan van Anky van Grunsven. Anky reed zelf in haar vrachtwagen en dat vond ik stoer, dat wilde ik ook. Ik deed de BB&L opleiding tot vrachtwagenchauffeur en kwam bij een leerbedrijf te werken, zodoende ben ik in de transport blijven hangen. Je moet immers ook geld verdienen. Het grote materiaal heeft mij altijd wel aangetrokken. Destijds wist ik niet wat ik wilde worden, maar dat weet ik nu eigenlijk nog niet. Plezier is voor mij belangrijk, als ik er flauw van ben, zoek ik iets anders. Maar zoals het nu gaat is het prima, ik ben minder gaan werken zodat ik me meer op de paardensport kan richten. 

“Doe er mee wat je wilt doen”

Dianne heeft meegewerkt aan het programma van de NPO ‘Meiden die rijden’. “Ik vond het vooral grappig om hieraan mee te doen. Maar ik wilde ook laten zien dat het werk s’ nachts mooi kan zijn. Het is een informatief programma, maar iedereen moet er mee doen wat hij/zij wil. Vrouwelijke chauffeurs zijn al heel gewoon in Nederland, maar in het buitenland kom ik er weinig tegen. Vaak kom ik op groentemarkten, daar komen veel buitenlandse mensen. Hun cultuur is anders, zij vinden dat de vrouw thuishoort. “

“Je hoeft geen man te zijn”

Dianne geeft aan dat het nog wel een mannenberoep is, simpelweg omdat 95% man is. “Om het werk te doen hoef je geen man te zijn. Het zwaarste wat ik moet doen is pallets opstapelen. Maar bij andere transporten kan het wel anders zijn. Lichamelijk is het niet zwaar, maar geestelijk wel. Vooral het in de nacht wakker blijven is intensief, het vergt veel van je alertheid. “

Truck-Toilet de uitkomst

Dianne heeft sinds het begin van dit jaar een toilet in de auto en promoot dit voor Truck-Toilet. Een paar mensen uit Hardenberg hebben dit Truck-Toilet ontwikkelt. “Als je onderweg hoge nood of darmklachten hebt, is dit een uitkomst. Ook voor de nachtelijke uren is dit een oplossing, er is niet altijd een toilet als het gewenst is”. Het systeem is gepatenteerd in 156 landen en wordt inmiddels via de website www.truck-toilet.com gepresenteerd.

“Ik kan het iedereen aanraden”

Op de vraag raadt je andere vrouwen aan om vrachtwagenchauffeur te worden, antwoordt Dianne het volgende: “Ik kan het iedereen aanraden. Het is gemakkelijk werk, ik ervaar veel vrijheid en je ziet wat van de wereld. Ook spreek je veel verschillende mensen. Maar je moet wel flexibel zijn, als je ‘pietje precies’ bent qua invulling van tijd, wordt het moeilijk”, eindigt Dianne het gesprek.