Priet Proat Sophie Vugteveen

Onder deze rubriek vertellen elke zaterdag inwoners uit het verspreidingsgebied van Weekblad de Toren over ‘alledaagse’ dingen: ‘Priet proat’. Deze week Sophie Vugteveen

Mijn naam is Sophie Vugteveen, ben mededirecteur van Gewoon Bijzonder Twenterand, een zorgorganisatie voor kinderen en jongvolwassenen met een beperking.

Heb je een relatie?

Ik woon samen met mijn vriend en mijn hondje.

Wat was het hoogtepunt in je leven?

Ik heb niet specifiek een hoogtepunt. Naast het groeien van Gewoon Bijzonder Twenterand vond ik altijd de reizen voor school of werk in het buitenland echt fantastisch. Mijn uitwisseling naar Boekarest, Roemenië. Ik heb daar samen met destijds klasgenoten dansworkshops mogen geven aan kinderen en jongeren uit gezinnen met een laag inkomen. Ik heb mogen zien hoe het leven bij de lokale burgers daar eruitziet. Ook ben ik in Sofia, Bulgarije, geweest. Daar heb ik geleerd hoe en waarom je internationaal jongeren kunt uitwisselen voor kortdurende of langdurige periodes.

Wat doe je in je vrije tijd?

Naast het ondernemen in de zorg ben ik ook mede-initiatiefnemer van dansschool: ‘De Danshal’. Daar zorg ik samen met een collega ervoor dat de dansschool georganiseerd verloopt. Ook geef ik daar danslessen aan wedstrijdgroepen, van het instapniveau tot het hoogst haalbare niveau in Nederland.

Wanneer en waarom heb je voor het laatste gelachen?

Mijn hondje heeft ‘zingen’ uitgevonden. Als hij aan het blaffen is en wij zingen een deuntje, gaat hij ook zingen, net als een wolf. Dat is telkens weer heel grappig.

Waar word je vrolijk van?

De kinderen op het werk geven me elke dag weer een lach op mijn gezicht. Naast dat word ik blij van dansen, lekker wandelen met de hond en geniet ik van familie en vrienden.

Ik heb een hekel aan…

Als ik met schone sokken in de badkamer een plas water in stap.

Wat is je favoriete muziek, boek of theatervoorstelling?

Mijn favoriete theatervoorstellingen zijn natuurlijk van ‘de Dashal’.

Wat doe je het eerst als je thuiskomt?

Knuffelen met de hond.

Wie verdient een lintje en waarom?

Ik zou heel veel mensen een lintje willen geven, maar als ik er dan één zou moeten kiezen, gaat hij naar mijn vader. Naast zijn eigen baan is hij actief als vrijwilliger bij verschillende organisaties. Van sportevenementen tot tuinieren bij de opvang, de ijsclub die onderhouden moet worden en de stellingkast van de buurman die nog even verhuisd moet worden. Iedereen vraagt naar Hans, de man die alles kan. Hij doet het toch maar even en daarvoor mag hij in het zonnetje worden gezet.