DOEN’22 stelt vragen over minimabeleid Hardenberg na berichtgeving De Stentor

De fractie van DOEN’22 heeft schriftelijke vragen gesteld aan het college van B en W van de gemeente Hardenberg over het minimabeleid van de gemeente Hardenberg. Aanleiding is een artikel in De Stentor van 31 juli, waarin wordt gesteld dat een gezin in Hardenberg jaarlijks 178 euro minder individuele inkomenstoeslag ontvangt dan een vergelijkbaar gezin in een buurgemeente.

Volgens DOEN’22 is bestaanszekerheid een belangrijk uitgangspunt. De partij vindt dat inwoners met een laag inkomen op een eerlijke en passende manier moeten worden ondersteund. Tegelijkertijd waarschuwt de fractie dat een vergelijking op basis van slechts één regeling een vertekend beeld kan geven, wanneer andere vormen van gemeentelijke ondersteuning buiten beschouwing blijven. Om een volledig beeld te krijgen van het minimabeleid heeft raadslid Tonnis Meijer namens DOEN’22 schriftelijke vragen ingediend. De partij wil onder meer weten of de in het krantenartikel genoemde bedragen juist zijn en waarop deze zijn gebaseerd. Ook vraagt de fractie hoe de individuele inkomenstoeslag in Hardenberg zich verhoudt tot die van omliggende gemeenten.

Brede vergelijking van minimabeleid

Daarnaast wil DOEN’22 een compleet overzicht van alle minimaregelingen die de gemeente kent, inclusief de doelgroepen en de hoogte van de verschillende voorzieningen. De partij vraagt het college bovendien om het totale pakket aan minimaregelingen te vergelijken met dat van vergelijkbare buurgemeenten. Daarbij moet volgens DOEN’22 worden uitgegaan van een gezin met twee kinderen, waarvan één kind 14 jaar is, en een minimuminkomen. Met die vergelijking wil de fractie inzicht krijgen in de vraag hoe Hardenberg er werkelijk voor staat als alle gemeentelijke regelingen worden meegewogen. Ook vraagt DOEN’22 hoe het college de huidige positie van Hardenberg beoordeelt.

Naast de hoogte van de regelingen richt de fractie zich op de lange termijn. Zo wil DOEN’22 weten welke maatregelen het college neemt om inwoners met een laag inkomen duurzaam financieel zelfredzaam te maken en hoe wordt voorkomen dat mensen langdurig afhankelijk blijven van minimaregelingen.

Tot slot vraagt de partij of de recente berichtgeving aanleiding vormt om het minimabeleid of de hoogte van de individuele inkomenstoeslag opnieuw tegen het licht te houden. Mocht het college daartoe geen aanleiding zien, dan wil DOEN’22 graag weten waarom niet.