Toen en nu: door de ogen van Arjan Barnard

- Door: Jolanda Zweers - Een bekende bedrijfsnaam in het centrum van Hardenberg is de juwelierszaak Barnard. De winkel bestaat sinds 1953, en was daarom ook een van de eerste adverteerders in de Toren. Samen met de jongste freelance journaliste van de Toren vertelt Arjan over de verschillen tussen toen en nu.

Wie is Arjan Barnard?

Net zoals de Toren viert Arjan Barnard dit jaar zijn zeventigste levensjaar. Hij heeft altijd in Hardenberg gewoond, en gebruikt de locatie van het winkelpand sinds 1961 als adres. Zijn moeder komt ook uit Hardenberg, en zijn vader uit Utrecht. Naast zijn werk vindt hij het belangrijk om met andere hobby’s bezig te zijn, daarom dat hij en zijn vrouw vele hobby’s hebben die niet met de zaak te maken hebben. Arjan heeft bijvoorbeeld veel interesse in monumenten en industrieel erfgoed, en zijn vrouw Ineke houdt van viool spelen en portrettekeningen maken. Arjan en zijn vrouw hebben besloten om een zachte landing te gaan maken met het bedrijf: de winkel is nu alleen nog drie ochtenden in de week open voor reparaties. Zolang ze het nog leuk vinden, gaan ze door.

Zijn familiebedrijf

Juwelier Barnard werd in 1953 opgericht door Arie Barnard in een pand aan de Achterstraat, nu het Wilhelminaplein. In het begin waren er reclames van de zaak te vinden in plaatselijke kranten zoals “Het Noord Oosten” en “De Vechtstreek.” Toen het advertentieblad de Toren opgericht werd door een vereniging van winkeliers, kwamen Barnards reclames ook in dat blad terecht. Arjan herinnert zich nog goed wanneer ze gingen verhuizen naar de huidige locatie in 1961: “Er lagen sneeuwduinen langs de weg”. Sinds die tijd is er veel veranderd in het winkelgebied van Hardenberg.

Hardenberg van toen

Voor de jongere generaties, zoals voor de schrijfster van dit stuk, is het misschien moeilijk in te beelden hoe Hardenberg vroeger eruitzag. Je kon met je auto door het centrum rijden, er waren geen ketens van supermarkten, en het meeste kochten mensen hun producten lokaal. Horloges en klokken waren erg belangrijk, want je had geen telefoontje op zak om de tijd te checken. Ook kan Arjan zich goed herinneren dat de groenteboer aan de overkant van de winkel nog reed met paard en wagen, en dat er een melkboer aan huis kwam.

Verschillen tussen toen en nu

Een van de grootste verschillen, zegt Arjan, is dat mensen minder vaak hun spullen laten repareren, maar eerder laten vervangen. Hierdoor zijn ambachtelijke winkels verminderd door de jaren heen. Schoenen kapot? Bestel online een nieuwe, en je kan ze morgen al aantrekken! Dit was vroeger niet zo makkelijk. Je kocht je spullen lokaal, bij gespecialiseerde winkels, met keuze uit het aanbod wat ze op dat moment hadden.

Vroeger zagen de gevels van winkelpanden ook anders uit. Toen die tijd hingen er vaak borden met specifieke merken aan de voorgevel om zo te laten zien dat daar dat merk verkocht werd, bij gebrek aan online reclame. Nu zie je dat niet meer zo vaak. Wel kan je zulke borden zien bij kroegen, zodat je door bijvoorbeeld een Grolsch reclamebord weet welk bier ze verkopen.

Wat is hetzelfde gebleven?

Moeilijker was het voor Arjan om te beantwoorden wat er in die zeventig jaar hetzelfde is gebleven. “Er zijn altijd mensen die waarde hechten aan vroeger,” vertelt hij. Een bedrijf dat erg lang bestaat, krijgt bijvoorbeeld meer waarde door hun leeftijd. Mensen vertrouwen eerder op bedrijven die ze lang kennen.

Over nog zeventig jaar?

Vooruitblikken op de komende zeventig jaar is lastig, maar Arjan denkt dat Hardenberg niet meer gaat groeien qua aantal winkels door het online shoppen. Winkels met voedsel en cafés blijven altijd bestaan, maar de anderen krijgen forse concurrentie van online winkels. Arjan weet wel dat er altijd mensen zullen zijn die waarde gaan hechten aan dingen van vroeger, dus dat zal gelukkig niet verloren gaan.

Hardenberg