Politieke staredown

Terwijl politieke debatten in diverse kernen tot boeiende discussies leidden werd er volop campagne gevoerd. Zo dronken  Doen ‘22 en CU kopjes koffie op marktpleinen, kwam SBS interviews afnemen met Vrij 29 en kon u zich opgeven voor een bijeenkomst van FvD waarvan de locatie pas bekend gemaakt werd na opgave. Het was verkiezingsbusiness as usual. 

Totdat op het gemeentehuis een telefoontje binnenkwam waarvan het houtwerk spontaan nog harder begon te rotten. Er werd gebeld door de minister van Vreemdelingenzaken met de vraag of het AZC aan de Jachthuisweg langer open mocht blijven. Burgemeester Offinga slikte tweemaal en na een korte stilte gaf hij het enige antwoord dat hij kon geven: “Neen, dat kan niet, 8 maart is de sluitingsdatum, een datum die al lange tijd bekend is en op democratische wijze tot stand is gekomen”. Einde gesprek.

Een dag later meldde het COA dat het niet mogelijk is de nog aanwezige bewoners tijdig elders onder te brengen. De partijen buitelden bijkans over elkaar om maar snel een statement in de media te krijgen. Het AZC moet en zal sluiten per 8 maart. Ook kwam er een gezamenlijk persbericht van alle partijen samen, van Groen Links/PVDA tot Forum voor Democratie; allen bevestigden dat er geen weg terug was. De sluiting van het AZC is, en blijft, definitief. En daarmee staat de lokale politiek dus lijnrecht tegenover de wens van de landelijke overheid. 

En waar de asielkwestie van begin af aan een prominente rol in de campagnes speelde lijkt nu geen enkel ander onderwerp nog van belang. De ‘Jachthuisweg’ hangt als een schaduw boven u als kiezer. Het doet me denken aan het volgende: voorafgaand aan bokswedstrijden is er altijd een persmoment; beide vechters worden gewogen, gepresenteerd aan de fans en er volgt een stare-down. Met ontbloot bovenlichaam staan ze tegenover elkaar, vastberaden blik in de ogen, vuisten gebald en wie het eerst wegkijkt is bang. Er worden wat onvriendelijkheden uitgewisseld en niet zelden wordt dan al gepoogd elkaar in het gezicht te slaan. Houdt u dit beeld even vast, we zien namelijk iets soortgelijks gebeuren in de Hardenbergse politiek. Elke partij wil dat de Jachthuisweg sluit en kort voor de gemeenteraadsverkiezingen daar bakzeil halen is politieke zelfmoord.

Maar er is meer, de rijksoverheid staart hard terug en in het oogwit staan woorden als ‘spreidingswet’ en ‘gehoorzaamheid’ te lezen. 

Zo vlak voor de gang naar de stembus zal elke partij vasthouden aan haar eigen asielstandpunt maar wat als de Haagse druk groter wordt? Blijven de ruggengraten dan van titanium of worden ze door rubberen exemplaren ingeruild? Blijven benen schrap gezet of knikken de knieën langzaamaan toch? Moeten er eieren voor het politieke geld gekozen worden? En ten koste van wat dan? Wie het eerst wegkijkt verliest maar wel pas nadat de zetels zijn verdeeld. 

En het AZC? Daar werd op 8 maart nog ‘gewoon’ door bewoners in de voorjaarszon gebasketbald.

Groeten VDP