Erik van ’t Holt et veur gezien

- Door: Bert Nonkes - Na zesentwintig jaar zijn ziel en zaligheid te hebben gelegd in de Heinoos is het klaar voor de sympathieke gitarist uit Gramsbergen. Hij stopt ermee. Na al die tijd zijn eigen jongensboek te hebben geleefd, is de passie verdwenen. Nog één keer en dan is het voorbij. Op zaterdag 31 januari in zaal Dieka in Markelo kreeg Erik zijn welverdiende afscheidsconcert.

Noar huus
Erik roert nadenkend in zijn koffie aan de keukentafel. “Het zal wel even wennen worden, 26 jaar heb je niet zomaar uit je systeem. En dat wil ik ook niet want ik blijf zijdelings bij de Heinoos betrokken. Zeker de komende tijd nog als ik mijn rol ga overdragen aan de nieuwe gitarist.”
Hij citeert Daniel Lohues: “D’r is van alles wa’k probeerd heb, maar ik vuul me hier niet thuus. Ik heb me daor nou wel bij neerlegd, maar ik wul wel graag naor huus”. “Dat dekt voor mij wel de lading. Lohues kan het zo lekker kort en bondig zeggen, hij weet vaak gevoelens te beschrijven waar ik zo gauw de woorden niet voor heb.”

Genen
Thuus is bij Tessa, zijn vrouw en bij Marijn en Guus, zijn zonen. Erik kijkt de kamer rond, die uitstraalt dat hier muziek wordt gemaakt, door iedereen, inmiddels ook al door de zonen. Erik grijnst trots “Marijn, de oudste, drumt en kleine Guus is druk met versterkers en gitaren. Ja, die genen heb ik zeker doorgegeven. En hier zijn de clichés van pas: ze zijn groot voordat je het weet, geniet er nu van, straks zijn ze op de brommer weg. Clichés, ja, maar o zo waar.” Ook daarom stopt hij, om meer thuis te zijn bij vrouw en koters. “Niet meer busje in, busje uit, maar in het weekend de jongens zien voetballen met alles wat erbij hoort.

Helderop
Erik heeft inmiddels een nieuwe passie gevonden. Weer in de muziek, dat kan ook haast niet anders. Iets met meer structuur en regelmaat. “En dat is goed,” lacht hij, “Ik ben al bijna vieftig! In de coronatijd was het even voorbij met de pret, geen shows, geen repetities en geen inkomen. Gelukkig kon ik terugvallen op mijn ouwe vak in de elektrotechniek. Toen er in Laren door Helderop een studio gepland werd, ben ik gevraagd om die te bouwen. Elektrotechniek & veel ervaring in de muziek bleek een gouden combinatie te zijn bij het inrichten van de studio.”

Daar ga ik op aan
Vanuit de schijnwerpers op het podium naar het Tl-licht van een studio, dat is een hele overgang. Erik “Mwoah, ik heb altijd gespeeld met respect voor de muziek en de fans, een sterrenstatus of hoe dat mag heten, dat boeit me niet. Wat dat betreft kun je me introvert noemen. Spelen? Heerlijk, maar dat gedoe eromheen hoeft van mij niet. We hebben Paradiso gedaan en waren kind aan huis op de Zwarte Cross. Nu werk ik met mensen aan hun nummers en neem die op. Daar zitten pareltjes tussen, kan ik je vertellen en daar ga ik helemaal op aan, dat vind ik geweldig.” Erik zit zichtbaar te genieten als hij een aantal nummers laat horen.

Blijven spelen
Blijft Erik wel gitaarspelen? “Ik ben en blijf gitarist, dat gaat nooit over. Ik speel in de studio en wordt soms gevraagd voor een project. Heerlijk! Verder de ogen openhouden en kijken wat er voorbijkomt. Doen waar je hart ligt, ik kan het iedereen aanraden!”