Papoea-Nieuw Guinea vlag hangt

- Door: Bart Nijstad - Henk Euverman is al 86 jaar maar elk jaar hangt op 1 december bij zijn appartement aan de Schoutenhof de vlag van Papoea-Nieuw Guinea. “Dat is symbolisch, net als op 1 juli want dan hangen we die vlag ook. Heel veel mensen zien de vlag wel wapperen, maar weten niet waarom”.

Henk Euverman was in 1960 als marinier daar en zijn hart ligt er ook nog een beetje. “Hoe ouder je wordt hoe meer er boven komt drijven.” Het steekt Henk dat er zo weinig aandacht aan wordt besteed. 

“Het volk wordt nog steeds onderdrukt. Indonesië is nog steeds de baas daar. Het land is dertien groter dan Nederland en er wonen ongeveer 11 miljoen mensen”.
Henk is in Hardenberg lid van het VOC Vechtdal aan de Bruchterweg (Veteranen Ontmoetings Comité). Hij geeft vaak rondleidingen en ook op scholen vertelt Henk verhalen over dat land. “Ook over Korea en Indonesië, hangen daar herinneringen.”

2014

Henk ging samen met zijn pas overleden vrouw in 2014 terug naar het land waar hij had gezeten. “Overal waar we naar toe gingen, werden we omringd door miltairen met wapens. Er was iemand die ging fluisteren, omdat hij bang was dat ze hoorden wat hij zou vertellen. Echt bizar.”
Henk geeft geld aan de stichting Hapin (Hulp aan Papoea). Hapin helpt mee de economie en de bestaanszekerheid van de bevolking van Papua te verbeteren.Daarbij wordt een beroep gedaan op de eigen kracht van de Papoea’s.

Kleinschalige projecten die door de mensen ter plekke worden opgezet en uitgevoerd, vormen de kern van de hulpverlening, die bestaat uit een micro-krediet of een opstartsubsidie. Deze projecten richten zich vooral op onderwijs, jeugd- en gezondheidszorg en arbeid. De projecten zijn weliswaar kleinschalig maar hebben een grote reikwijdte voor de lokale gemeenschappen.

Geen vlaggetje

In de gang van Henk hangen veel herinneringen uit zijn tijd. Zoals ook een klein vlaggetje. “Als we tijdens de Nationale Veteranendag in Den Haag lopen, mogen we niet zo’n klein vlaggetje dragen. Dat mag dan niet van Indonesië, dat is toch te gek voor woorden.”

Hardenberg