JR Racing geniet nog steeds van karten

- Door: Bart Nijstad - Aan de keukentafel in Bergentheim bij Jos Roelofs, smaakt de koffie prima. Als het gesprek over karten gaat, beginnen bij vader Jos en zoon Corné de ogen te glinsteren. Ze zijn net een beetje bijgekomen van de zware wedstrijd in Emmen waar ze met een zesde plek de hoogste score bereikten van de zes van de zeven wedstrijden die ze per jaar racen. “Daar waren we zeer content over”. 

Samen met Patrick Bouwhuis en Mick Schurink zijn ze vorig seizoen begonnen met het rijden met een kart met twee motoren. “We hadden als doelstelling om elke wedstrijd de finish halen. Dat is ons gelukt en daarom leggen we de lat hoger voor dit jaar: in de middenmoot meerijden.  We maken nog steeds progressie en het is gewoon veel leuker dan het gewone huurkarten”. De heren rijden nu sessies van 4, 5, 6 en soms 8 uur. Dat is best wel vermoeiend merkt ook Patrick Bouwhuis op.

De heren zitten in de club klasse. Daar boven heb je nog de pro klasse en de superpro klasse. “De motoren zijn allemaal het zelfde. De rijder en de kart moet samen 195 kg zijn (kart is 100 kg). Dus iedereen krijgt wat extra gewicht mee. Wij zitten nu een beetje in de middenmoot. Als je bij de eerste twee eindigt dan ga je een klasse omhoog”.

Dat zit er voorlopig nog niet in maar de groep van Jos maakt wel vorderingen. “In de club klasse helpen teams elkaar op het gebied van afstelling of het lenen van onderdelen. Iedereen gaat heel gemoedelijk met elkaar om”.

Wisselen

Zaterdag hadden de heren een zware middag in Emmen, dit was de langste wedstrijd van het jaar, 8 uur. “We proberen zo’n beetje om de 45 a 50 minuten te wisselen en dan tank je ook gelijk. We hebben ook constant contact via oortjes met elkaar. Je vliegt uit de bocht, dan kunnen ze er snel naar toe. En als je denkt ik merk dat ik vermoeid word, dan kan de volgende zich gereed maken”.
Laatst reed Corné tegen iemand aan die vlak voor hem spinde. Hij kon hem niet meer ontwijken en botste frontaal, daardoor ging de stuurstang stuk. Dan kun je niet verder. Patrick liep er gelijk naar toe en kreeg nog een straf omdat de baancommissaris geen permissie had gegeven. Kwamen we terug bij de pits, kwam er gelijk iemand van een ander team aan met een stuurstang. “Zo gaan we met elkaar om in de club klasse. Het gaat allemaal heel gemoedelijk. Je helpt elkaar als het kan, dat is ook het mooie van deze sport”.

Spa

De laatste wedstrijd van het seizoen is een Francorchamps bij Spa. Corné Roelofs schiet in de lach. “We gaan internationaal.” Jos moet ook lachen maar vindt Francorchamps wel een mooi circuit. Hopelijk is het weer dit jaar beter. Vorig jaar hebben we alles wel gehad, regen, sneeuw, hagel, wind en zon. Zoals wel vaker maken ze er een mooi lang weekend van. “Spa ligt niet om de hoek, dan ga je niet even op en neer. Het is de laatste wedstrijd en dan maak je er een leuke afsluiting van”.

In Francorchamps is het een wedstrijd van zes uur. “Dat is ook echt zes uur. Je start om 12 uur dan is het om 18 uur ook afgelopen. Ook al is er oponthoud geweest, dat telt allemaal mee. Dat met zo’n stuurstang kost je zo twintig minuten”.

 Mooiste baan

De mooiste baan vinden ze alle drie is Assen. “Mooi asfalt, een technisch circuit vooral als de baan droog is”. Ze vinden alle drie deze sport geweldig. “Zolang we er nog plezier in hebben, gaan we nog wel even door”. 

Ze hopen nog lang met zijn vieren door te kunnen gaan, al is Mick Schurink de laatste twee wedstrijden er niet bij geweest. “Die heeft verkering in Oostenrijk, dus dan rijden met ons drieën. Dat is wel iets zwaarder, want je moet vaker aan de bak. Sommige doen het als tweetal en dan is het extra zwaar”.
Nog een keer knallen en dan zit het seizoen erop.