Eigen zaak, Eigen verhaal

- Door: Harry Kruiper - Van afhankelijkheid naar onafhankelijkheid, naar ondernemerschap! Dat vált wel … maar niet áltijd mee.

Dat geldt voor Willeke en Adrie uit Hardenberg. Beiden zaten voor hun werk altijd achter het stuur. Zij op de fiets als postbezorger, hij als chauffeur op een vrachtwagen. Ze wilden altijd al sámen iets gaan doen en zochten een eigen bedrijf. Toen, in 2015, kregen ze de kans om een zaak over te nemen. Het was iets wat ze altijd wel graag zouden willen. Het was een pas gestarte onderneming waarmee ze zelf hun geld konden gaan verdienen. Verantwoordelijk worden voor je eigen bedrijf en beslissingen, maar ook voor de administratie. En voldoen aan het bestemmingsplan, aan belastingaangiftes en het aantrekken van klanten. Alles wat hoort bij ondernemen zijn.

Hoe zo sturen? Dat moeten ondernemers altijd maar doen

Het is net een kruiwagen, je moet hem altijd oppakken en duwen. Maar dat niet alleen. Oók nog sturen. Dat hebben beiden al bijna 10 jaar lang ervaren. Samen waren ze ‘op de tandem gestapt’. Beurtelings achter het stuur. Elk heeft immers ook zijn eigen rol, zijn eigen inbreng in het bedrijf. Hij, Adrie, doet de bekende reclame; zij, Willeke, de administratie. Hij de creativiteit en de winkelinrichting, zij het overzicht en de communicatie. ‘Samenwerken in het klein’, zeggen ze zelf. In hún winkel, de winkel van de toekomst. Samen met de eigenaar/verhuurder maar vooral ook met de ca. 140 niet aanwezige ‘huurders’. Want samen doen ze de verkopen. Die immers helpen voorzien in de behoefte van de klanten. Die er komen om te struinen, om te zoeken. En/óf om uiteindelijk iets te kopen. ‘Gewoon elkaar versterken, ja, ouderwets winkel bedrijven’. Met al die leuke sociale contacten ook, die er wat hen betreft altijd bij horen. Om ze lachend na elke afrekening weer de deur uit te zien gaan. Dat is de gezamenlijke bedrijvigheid.

Echte dips gehad. Ja zeker!

Zeg dat wel! Maar dat hoort ook bij een ondernemerschap. Liever niet uiteraard. Maar het overkomt je, zeggen ze zelf. Maar liever niet zoveel, toch? Zoals in de corona tijd met een half jaar dicht zijn. En later nog weer. En dan de algemene dip dat de loop in de zaak er voor een deel uit was. Ook dips door de omgevingsproblemen met allerlei obstakels om via allerlei omwegen toch hun kramenmarkt op dat bekende punt weer te kunnen bereiken. 

Goed doorstaan, het gaf hen zelfvertrouwen

Vertrouwen in hún eigen ondernemerschap dat ze destijds zo zelfbewust aan gegaan zijn. Dat nú hun kracht is. Vertrouwen samen met de huurders die met hun winkel aanbod kunnen komen en gaan. En al die bezoekers die hen langzaam aan weer weten te vinden. In hun eigen bedrijf dat ondanks alles een mooie vaste waarde heeft gekregen.