Week van de eenzaamheid

Week van de eenzaamheid

Mijn vrouw en ik kregen driejaar geleden te maken met de ziekte van Alzheimer. In ons geval kwam dat niet uit de lucht vallen. Het is een familiair drama. Gelukkig kregen we na de diagnose ondersteuning vanuit het ziekenhuis. Elke twee maanden komt er iemand bij ons aan huis om te zien of alles nog wel goed gaat. Thuis redden we het nog, maar de dag komt dat het moeizamer wordt. Dan hebben we ondersteuning van buiten nodig om de dag door te komen en om niet te vereenzamen. De zorgconsulent raadde ons daarom aan om te gaan zoeken naar een vorm van dagbesteding die bij ons zou passen. En zo kwamen we in aanraking met een medewerkster van De Stuw, de welzijnsorganisatie in Hardenberg. Wat bleek? De Stuw was al langer bezig om in elke wijk van Hardenberg een plaats te creëren waar mensen elkaar op een laagdrempelige manier konden ontmoeten. Ook in onze wijk de Marslanden zou zo’n plek komen. Dat werd uiteindelijk De Levensbron, de kerk aan De Schans. En daar gingen we de eerste woensdag van september heen. Intussen zijn we al een maand bezig. Het was in het begin nog wel spannend of er genoeg belangstelling zou zijn vanuit de wijk. Maar die zorg bleek voor niets. Intussen weet een grote groep mensen de weg naar De Levensbron te vinden. Afgelopen woensdag waren er ruim twintig mensen om koffie te drinken, te handwerken, gezellig te praten, spelletjes te doen en samen te lunchen. Wat er in De Levensbron gebeurt, past goed bij de week van de eenzaamheid van 24 tot en met 30 september. Dan wordt er extra aandacht voor ontmoeting en verbinding om eenzaamheid bespreekbaar te maken en aan te pakken. De Gemeente Hardenberg is gelukkig al een stap verder. Overal in Hardenberg zijn permanente plekken gemaakt waar mensen bij elkaar komen die gezelligheid en opvang zoeken. Wij zijn er blij mee.

Marie Anne van den Berg en Johan Smit