Een doordeweekse nachtdienst

Terwijl ik dit typ, en dat is omstreeks 01.30 uur in de nacht, zit ik te posten op een auto. Het vermoeden is dat de bestuurder van de auto gaat rijden terwijl hij onder invloed is van alcohol. Een collega van de late dienst had die avond de auto met daarin 4 mannen al zien rijden. En bij het in het oog krijgen van de politieauto keerde die ineens. Nou, dat viel natuurlijk op. Toen collega gekeerd was en bij het voertuig stond zat er natuurlijk niemand achter het stuur...die was toevallig net weggelopen. Aangezien ze allemaal onder invloed waren hebben ze een rijverbod gekregen voor 24 uur. Wat voor hen wat lastig word aangezien ze naar het Deutche Emlichheim moeten. Tja en zoveel buurtbusjes rijden er ‘s nachts niet naar Emlichheim. Met als gevolg dat wij staan te posten. Een lastig karweitje voor in een nachtdienst. En niet het favoriete karweitje voor de gemiddelde diender die van juist van actie houd! Kijken wie de langste adem heeft...of de ogen het langst open kan houden. 

Schijnbaar hadden de heren nog een auto bij zich maar die was kapot. Hiervoor hadden ze een kameraad gebeld en die zou ze komen ophalen. Jaja, goed verhaal! Toen begon het kat en muis spel. Zij stonden op een gegeven moment voor met 1-0 want ze waren ongezien in de dikke mist toch een stukje verplaatst. Maar ook toen zat er niemand meer in het voertuig. Mijn collega was zo slim om de auto af te sluiten in de hoop dat degene met de sleutel ervandoor is. 

Inmiddels was het twee uur later en de mannen konden de draai niet vinden. Dan liepen ze weer te blauwbekken op straat of lagen ze te verkleumen in de auto. De temperatuur was inmiddels gedaald tot 5 graden. Wat ze goed merkten, zo te zien aan hun gefrustreerde houding. Dit alles kon ik zien vanuit mijn verwarmde auto met een behaaglijke 22 graden op de thermometer. 

Twee mannen kozen toch weer de andere auto, die waarschijnlijk niet naar kots stonk, om daar hun nacht verder door te brengen. Maar ja, die zat op slot. Schitterend om te zien hoe ze hemel en aarde bewogen om in die auto te komen. Eén van de mannen was zo gefrustreerd dat hij er bij op de grond ging liggen. Acht gossie, om moedeloos van te worden!

Uiteindelijk kregen ze de kofferbak open en konden ze in de auto toch nog een tukkie doen.

Einde van de nacht, toen we met ons grote zoeklicht in de auto schenen, zagen we de mannen in een heel comfortabele houding achterin de auto liggen. Ik gok zo dat ze de volgende keer wel een taxi regelen als ze een borrel willen drinken. Sterkte met werken mannen!!

Marieke Kelder

Wijkagent Dedemsvaart/Balkbrug