De krant

Bij ons thuis behoren we tot een uitstervend ras. Want wij zijn krantenlezers. ‘s Morgens ontbijten met Tubantia, gevuld met regionaal nieuws, nieuws uit de rest van de wereld, de sport, de bijlagen. Wij vinden het een fijne manier om de dag te beginnen. De krant is in de loop van de tijd natuurlijk veranderd: een andere indeling, meer foto’s, minder lokaal nieuws (dat wordt overgelaten aan de weekbladen), een andere schrijfstijl. Ook de nieuwste trend: krantenkoppen met een vraagteken erachter! (?) Maar nog steeds, zes dagen per week, wordt de krant door de krantenbezorger trouw thuisgebracht.

Maar hoelang nog? Het lijkt er soms op alsof de uitgever samen met de redactie druk bezig is de papieren krant figuurlijk de nek om te draaien. Steeds vaker valt namelijk op dat veel artikelen een dag eerder al online zijn te lezen. Grote delen van de papieren krant kun je dus de dag erna overslaan. Dat valt nog te begrijpen als het om actueel nieuws gaat, zoals het treinongeluk bij Voorschoten, de uitslag van de voetbalwedstrijd Spakenburg - PSV, of zelfs een kat in de boom in Geerdijk.

Maar ook minder actuele verhalen zijn steeds vaker eerder op internet te lezen dan in de papieren krant. Denk bijvoorbeeld aan de columns van Angela de Jong en Özcan Akyol, of het verhaal over die aardige groenteman die behalve in Daarle en Den Ham op dinsdag ook in Vroomshoop te vinden is.

Sfeerverhalen die eerder op internet zijn te lezen dan in de papieren krant. De online lezer wordt dus bevoordeeld ten opzichte van de krantenlezer met zijn dure abonnement. Waarom niet wachten met plaatsen op internet van dat soort artikelen, nadat de Tubantia op de deurmat is geploft? Dan heb je tenminste nog het gevoel dat je exclusieve waar je geld krijgt.

Maar, eerlijk is eerlijk, ik wil zélf ook wel meer lezen dan alleen de Tubantia. En dat kan, want met je abonnement kun je ook de Volkskrant en de Trouw lezen. Online! En van die papieren krant kun je prima een vuurtje stoken. Waardoor de bijna uitgestorven papieren krantenlezer misschien tóch nog als een feniks uit de as verrijst.

Klaas Dragt