Loslaten

We hadden een verjaardagsfeestje, zo’n kinderverjaardag compleet met springkussen, poffertjes en gillende kinderen. Dit was de eerste keer dat we met onze dochter op zo’n verjaardag waren. Mijn dochter en ik moesten beide acclimatiseren, even de kat uit de boom kijken. Mijn vriend daarentegen voegde zich direct bij de mannen aan de statafels. Gelukkig waren er veel bekenden voor ons. Het acclimatiseren ging sneller dan anders.

Toen we eenmaal gesetteld waren, kon de cursus loslaten voor beginners beginnen. Onze dochter (1,5 jaar, het lopen en rennen inmiddels volledig onder de knie) wilde uiteraard op de springkussen en de glijbaan. Wat behoor ik dan te doen? Moet ik er bij blijven staan of kijk ik van een afstandje toe? Eerst maar samen de springkussen inspecteren. Gelukkig kwam opa te hulp. Eva van de glijbaan, opa ving haar op en ik kon haar zo weer in het springkussen zetten. Goed teamwork. Ik wilde eigenlijk niet de hele verjaardag in de springkussen staan. We zouden niet lang blijven en ik wilde nog met een aantal mensen praten. Wat moest ik doen? 

Opa ging ook weg, die voegde zich weer bij de mannen aan de statafel. Daar was ik dan, de springkussen op en af rennend om Eva op de glijbaan te zetten en weer op te vangen. Ik merkte dat mijn conditie ver te zoeken was. Totdat gevorderde ouders met een idee kwamen. De andere kinderen konden wel op onze dochter letten. De cursus loslaten werd nog weer wat moeilijker gemaakt. Ik ging het maar proberen. Van een afstandje hield ik een oogje in het zeil. Gelukkig ging het goed. Eva genoot en de andere kinderen letten goed op. En ik? Ik zat met een glaasje fris te genieten van het tafereeltje. De cursus loslaten is positief begonnen.

Vond ik het lastig? Absoluut. Het liefst houd ik haar zo dicht mogelijk bij mij. Op mijn schoot of op mijn arm de wereld ontdekken, maar ik weet dat dat niet de beste oplossing is. Mijn vriend en ik hebben het later besproken. Hoe mooi wij dit vonden. Hoe fijn het was dat Eva zich liet helpen door andere kinderen en hoe zichtbaar haar plezier was. Ze heeft daarna als een blok geslapen, tevreden, net als haar vader en moeder. 

De Column Op het Twente’randje’ wordt verzorgd door Dianne Companje, Klaas Dragt, Henk Jansen, Anneke Beukers, Rianne Vos en Erik Schutmaat.