Verward

De laatste tijd ben ik verward. Ik voer een strijd. Een innerlijke strijd, maar ook een strijd tegen de maatschappij. Dat klinkt heel groot, maar niemand merkt er iets van. Mijn innerlijke strijd gaat over de wereld die verandert en de mens die mee moet veranderen. Hier doe ik ontzettend graag aan mee, want de wereld moet leefbaar  blijven voor de volgende generaties. 

Om te kunnen verbeteren zijn er allerlei manieren om hier aan bij te kunnen dragen. Ik heb ook kleine stappen gezet. Ik eet zo min mogelijk zuivel, ik draag zo min mogelijk bij aan de bio-industrie en mijn digitale nieuwsbrieven heb ik ook gestopt (dit schijnt ook te helpen). Allemaal kleine stapjes om bij te dragen aan een betere wereld. Toch zou ik ook grotere stappen willen zetten. 

Deze week was er in het nieuws dat er grote demonstraties waren tegen reclames van fossiele brandstoffen. Ik zou ook ontzettend graag over willen stappen van onze benzineauto naar een duurzamere auto, maar de prijzen van die duurzame auto’s zijn niet heel vriendelijk. Overstappen naar het openbaar vervoer is ook niet heel aantrekkelijk in onze regio, dus ik zit wel vast aan mijn milieuvervuilende benzineauto. Nu is er in het nieuws dat het delven van lithium een nieuw milieuprobleem veroorzaakt, dus een elektrische auto zou ook niet meer goed zijn. Wat is nog goed? 

Helpen mijn kleine aanpassingen tegen het grote geweld van de grootste milieuvervuilers ter wereld? Ik weet het niet meer. Ik ben verward.

Rianne Vos