Kan ik iets voor je doen?

Wat jammer dat ze niet meer live te bewonderen zijn: de mannen van De Dijk. De melancholische klanken en pakkende teksten, beter wordt het niet. Mijn persoonlijke favoriet en elk jaar prominent in het Top2000-lijstje: ‘Kan ik iets voor je doen’. ‘Kan ik iets voor je doen? Kan ik iets voor je zijn? Met een blik een gebaar, met een arm om je heen.’ Dat is samen leven, zo kun je met elkaar opstaan voor het goede.

Het gezin als hoeksteen van de samenleving, een ideaalbeeld voor onze maatschappij. Als achter de voordeur de zaken voor elkaar zijn, dan plukken we daar met elkaar in de samenleving de vruchten van. Een waarheid als een koe natuurlijk…

Maar het maakt nogal uit of die hoeksteen gemaakt is van geërfd Italiaans marmer of van zacht zandsteen. Als je leven begint in een gespreid bedje, ligt de wereld aan je voeten. Hoe anders is het wanneer je leven in wat minder voortvarend start. Wanneer door welke omstandigheden dan ook de kansen niet op een presenteerblaadje worden aangereikt.

Misschien moeten we de zaken eens om gaan draaien. Misschien zou de samenleving het fundament onder een stabiel gezinsleven moeten zijn. Wanneer buurten, kerken, scholen en verenigingen de handen ineenslaan kun je pas echt het verschil maken. Opstaan voor het goede, ook in onze gemeente. Door gezinnen te ondersteunen, juist op de momenten dat daar de meeste behoefte aan is. Door te zorgen voor een vaste plek waar ouders terecht kunnen met vragen en zorgen. Door vrijwilligers en mantelzorgers te ondersteunen in hun belangrijke werk. Door van buurthuizen, kerken, verenigingen en bibliotheken waardevolle ontmoetingsplekken te maken.

Het gezin is inderdaad de hoeksteen van de samenleving. Voor het bouwen aan die droom moeten we samen de handen uit de mouwen steken. Door op te staan voor het goede en door voortdurend deze vraag te stellen: Kan ik iets voor je doen?