Opruimen

In maart schreef ik een column over verbouwen. Alles van de plek en opslaan en dan na de verbouwing terug plaatsen. Wij hadden bedacht om eens kritisch te gaan kijken naar alles wat we hadden bewaard en of we dat ook nodig hebben. Inmiddels zijn we ruim een half jaar verder en onze leefruimte is weer goed op orde. De piano mag weg en waar de klok komt is nog een discussie in huize Leemhuis. Heel anders gaat het met onze zolder die leeggeruimd is en waar nieuwe kasten zijn geplaatst. In de loop van de 26 jaar dat we hier wonen is er veel meer ingekomen dan uitgegaan. Van vakantiespullen tot kerstballen. En vooral veel boeken. We hebben laatst alle boeken verzameld en in onze garage uitgestald. Het waren er ruim 600, en bij bijna elk boek was er wel een reden om het niet weg te doen. Een paar weken lang hebben we er regelmatig bij gestaan, boeken opgepakt en weer terug gelegd. Dat schoot niet op. Onze jongens hebben we de kans gegeven om boeken mee te nemen maar meer dan vijf kregen we er niet gesleten. Vorige week zijn we heel rigoureus gaan selecteren en hebben we er 450 weg gedaan. Wellicht zal er bij een boekenbeurs in Hardenberg toch eens iemand een boek met mijn naam tegenkomen. Maar ik hoef het niet terug. Rianne en ik slepen dozen naar boven, hebben veel lol om foto’s, het schiet daardoor soms ook gewoon niet op, maar wel heerlijk om door onze eigen geschiedenis te lopen. Ik ben begonnen om de postzegels voor onze jongens te rangschikken. Want ooit hebben we bedacht om ze de geschiedenis van hun jeugd in postzegels te geven, jaarboekjes van 0 tot 18 jaar. Waardevol voor ons, nu maar hopen dat zij dat ook vinden.

Henk Leemhuis