Wintertijd

Na een week van winterse omstandigheden te hebben afgesloten, wederom een gevoel van ‘hoe zou alles verlopen zijn zonder de boeren?’. Normaal gebeurt het maandelijks dat er een busje van DHL of wie dan ook vastloopt door niet goed inschatten van een onverhard pad of gewoon een stuurfout bij het oprijden van een inrit. Vorige week waren de takeldiensten overbezet en die schrijven een rekening. De dichtstbijzijnde boer is meestal wat coulanter. Zeg maar eens nee tegen iemand die door zijn werkgever wordt gesommeerd om maar bij een boer aan te kloppen.

Ook de wegen schoonhouden in de agrarische buurten wordt bedoeld of onbedoeld overgelaten aan de boeren. Aangezien we voor de strooiauto’s in een onbekend gebied wonen en het vrachtverkeer voor aan- en afleveren van producten gewoon doorgaat, hebben we belang bij een begaanbare route. Dat er dan ook personenauto’s van profiteren is mooi meegenomen.

Wat het runnen van ons melkveebedrijf betreft, is zo’n koude periode gemakkelijker dan toen we 30 jaar terug begonnen. Grootste verbetering is de watervoorziening. Door pompen die het water constant laten circuleren, staat het niet stil en bevriest het niet. Ook bestaat de mogelijkheid om het te verwarmen. De stallen zijn tegenwoordig erg open en volumineus, maar de beschermzeilen houden de kou goed tegen. Zeker als het door een harde wind extreem koud voelt, is het voor het rundvee nog wel behaaglijk. Het melken heeft bij vorst nog wel eens met startproblemen te maken. Aangezien iedere melkbeurt met een waterspoeling eindigt, is het de kunst om al dat spoelwater uit het systeem te krijgen, zodat het niet bevriest en de volgende melkbeurt hindert.

Kou was echter niet het lastigste euvel voor ons. Die hebben we in het verleden wel erger meegemaakt. Sneeuw zorgde voor hindernissen.

Wim Scholman 

Melkveehouder in Balkbrug