Kinderarts Germ Immink stopt

vr 1 mei 2026

( Vervolg van pagina 16) 

Tegelijkertijd zijn er ook momenten die hem langer zijn bijgebleven. “Je kunt fouten maken, en die blijven je dan ook bij. Er zijn momenten geweest waarop je achteraf denkt: met de kennis van nu had ik het anders moeten doen. Maar ook wij blijven mensen”.

Tegen de stroom in roeien

Wanneer hem wordt gevraagd waar hij het meest trots op is, noemt Germ het behoud en de ontwikkeling van het streekziekenhuis. Hij vertelt dat hij zich lange tijd, samen met vele anderen, verzette tegen het verdwijnen van het streekziekenhuis door schaalvergroting. Ondanks de druk om groter en efficiënter te worden, bleef het Saxenburgh-team vasthouden aan zijn eigen koers. Dat doorzettingsvermogen heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat er nu een modern en goed functionerend ziekenhuis staat. Hij vergelijkt die situatie met Asterix en Obelix in hun Gallische dorp: standvastig en tegen de stroom in. “Dat we tegen de stroom in roeiden heeft  er uiteindelijk toe geleid dat we nu een mooi ziekenhuis hebben”, zegt hij daarover. Daarnaast was het ziekenhuis één van de eerste met een huisartsenpost binnen de eigen muren, een concept dat later op veel andere plekken is overgenomen vanwege de efficiëntie. Ook spreekt hij met trots over het gebouw van de kinderafdeling, dat bewust kleurrijk en minder klinisch is ingericht en beschikt over een mooie tuin.

Bovenal benadrukt hij zijn waardering voor zijn collega’s door de jaren heen. Zonder samenwerking, zo geeft hij aan, zijn dit soort resultaten simpelweg niet mogelijk.

“Je bent eraan toe”

Op de vraag wanneer hij dacht ‘ik ga met pensioen?’ antwoord Germ: “Je bent er op een bepaalde manier aan toe. Ik ben dankbaar voor wat ik voor alle ouders en kinderen heb mogen doen. Maar het vergt ook veel aandacht en het grijpt je soms aan. Als kinderarts moet je je volledig inzetten, je kunt het niet een beetje doen. Toen ik twee jonge collega’s kreeg, dacht ik: zij moeten de kans krijgen en dan kan ik wat minder gaan werken. Ik verheug me op de vrijheid die komt: ’s ochtends gewoon beslissen wat ik die dag ga doen”.

Onverdeelde aandacht

Over zijn plannen nadat hij met pensioen is zegt hij: "Ik heb inmiddels een kleinkind en de tweede is op komst. Daar ga ik voor zorgen. Misschien heb ik mijn eigen kinderen door mijn werk minder aandacht kunnen geven, en dat kan ik nu een beetje goedmaken. Ik gun mijn vrouw en kinderen hun onverdeelde aandacht. Daar zie ik echt naar uit”. Toch zal Germ betrokken blijven bij het ziekenhuis. "Ik ga de tuin rond de kinderpolikliniek bijhouden. Ik word de ‘polituinman'”, vertelt hij lachend. Ten slotte heeft Germ nog één boodschap aan de lezers van De Toren. "De mensen die met mij te maken hebben gehad, wil ik bedanken voor het vertrouwen dat ik heb gekregen. Het is soms voor ouders niet gemakkelijk om een kind in handen van een arts te geven. Voor dit vertrouwen ben ik enorm dankbaar”, eindigt Germ het gesprek.