Kinderarts Germ Immink stopt

ma 4 mei 2026

- Door: Grietje Grendelman - 

“Rust en ruimte”

Germ begon in 1996 bij het Streekziekenhuis Hardenberg. “Dit was mijn eerste echte baan nadat ik op mijn 35e was afgestudeerd, en dat is het ook altijd gebleven. Dat is best bijzonder”, vertelt hij. “Ik heb het hier altijd goed naar mijn zin gehad”. Op de vraag waarom hij destijds Amsterdam verruilde voor Hardenberg, antwoordt hij nuchter: “Veel mensen vroegen zich af waarom ik naar zo’n klein stadje ging. Maar dat had een voorgeschiedenis. Tijdens mijn studie liep ik vast en ben ik een tijd gaan helpen bij vrienden van mijn ouders op een boerderij in Wijhe. Daar ontdekte ik hoe fijn de rust en ruimte zijn. Sindsdien heb ik nooit meer begrepen waarom mensen voor hun plezier naar de stad trekken”.

Het eerste moment in het ziekenhuis was even wennen, vertelt Germ. Tegelijk voelde hij zich direct welkom. Wat hem het meest op viel was de welwillendheid van mensen. “Dat kende ik in Amsterdam niet. Iedereen staat hier voor elkaar klaar om te helpen. En wat ik vooral bijzonder en ook wel eng vond, was dat ik ineens volledig zelfstandig werkte. In één van mijn eerste dagen zag ik een baby met een vernauwde maaguitgang. Ik herkende de aandoening, maar kon met niemand overleggen, de verantwoordelijkheid lag volledig bij mij”.

Kinderen zijn vrij en onvoorspelbaar

Op de vraag waarom kinderarts, zegt hij: "Kinderen zijn vrij en onvoorspelbaar; je moet ze op een speelse en creatieve manier benaderen. Dat maakt het werk zo mooi. Al zijn er natuurlijk ook momenten waarop het moeilijk en verdrietig is”.Op de vraag naar mooie momenten in zijn loopbaan kan en wil Germ geen enkel specifiek voorval aanwijzen. Wel geeft hij aan dat hij veel voldoening uit situaties haalt waarin hij ouders gerust kan stellen. "Soms zijn ouders erg ongerust, en dan kan ik met een paar woorden of een duidelijke uitleg die spanning wegnemen”, vertelt hij. Lees verder op pagina 18.