'Misschien schuilt er dan toch een echte kleine Duitser in hem'

vr 1 mei 2026

Wat zegt het woord 'kleine' in de titel? Is de ontvanger 'een klein 'beetje' Duits' of is hij een Duitser, maar dan 'klein van stuk'? En deze: 'Misschien schuilt er dan tóch...'. Ik hoor een klemtoon op 'dan tóch'. Hoe gaat de luisteraar dit waarderen? Natuurlijk hangt er veel af van de wijze waarop het citaat wordt uitgesproken en in welke context de uitspraak wordt gedaan. Mijn gevoel zegt dat de toon de muziek maakt en dat zou zonde zijn, want dan gaat de spreker aan de inhoud voorbij. Kan niet de bedoeling zijn van zo'n prachtige quote. Heerlijk, smullen geblazen! Dit citaat prikkelt je direct tot analyseren en uitvergroten. Wat wil de spreker écht vertellen? Tijd voor diepgaand onderzoek in één column? Gaat niet lukken! Een kleine poging doen is een ultieme uitdaging! De titel blijft hangen en dan weet je dat het hoofd van een columnist zomaar kan 'ontploffen'. Een echte Duitser? 'Een echte Duitser is degelijk, punctueel en beleefd.' Een start van mooie karaktereigenschappen, zeg ik maar. 'Duitsers zijn daarnaast gesteld op privé en orde. Een echte Duitser is formeel, sociaal, betrouwbaar en houdt van structuur. En tenslotte: Een Duitser acht respect hoger, dan aardig gevonden worden.' Op zich ook niets mis mee, toch? Even 'googelen' en ook jij gaat deze 'typisch Duitse karaktereigenschappen' vinden. Als échte Hollander kan ik met alle eigenschappen goed leven. Misschien is het, voor ons Hollanders, het overwegen waard om deze kwaliteiten dagelijks in een rugzakje met ons mee te dragen. Sterker nog: Deze eigenschappen hebben, in onze overtollig mediaverzadigde omgeving, best veel karakter. 'Misschien schuilt er dan toch...!'. In gedachten maak ik de zin af. De ontvanger gaat wellicht geen conclusies aan dit citaat verbinden? Ik laat het ook maar achterwege! Ik denk namelijk, dat zowel plaats, tijd en wijze waarop een uitspraak wordt gedaan, erg belangrijk zijn en daarmee het gewicht van het citaat bepalen. De werkelijke gedachtegang van de spreker is niet goed in te schatten. Toch geef ik haar stof tot nadenken mee: 'Ondanks een verdeeld verleden én het verschil in taal en nationaliteit, lijken wij, de Hollander en de echte Duitser, heel veel aangename overeenkomsten te hebben. Dát hebben bovengenoemde eigenschappen mij, na enig overwegen, wel duidelijk gemaakt. Als échte Hollandse Bourgondiër heb ik daar eigenlijk helemaal niet zo veel moeite mee.