Nedersaks met gevoel

di 21 april 2026

- Door: Bert Nonkes - De Nedersaks is nuchter, direct en niet opschepperig. “Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg, zeg wat je doet en doe wat je zegt”. Dat uit zich in tradities als noaberschap. De Nedersaks voelt zich verbonden met de historie van het boeren- en plattelandsgebied. Rust, ruimte en verbondenheid met natuur is evident. Hij is bescheiden maar standvastig.

Wethouder Alwin te Rietstap voegt daar nog een eigenschap aan toe: gevoel. In zijn zonovergoten kamer is de laptop dichtgeklapt en staat de telefoon op vliegtuigstand. Het is tijd voor een goed gesprek. Hij voelt zich goed: “Al zijn het wel roerige tijden voor de partij (ChristenUnie) en mij”. De CU verloor een aantal zetels bij de gemeenteraadsverkiezingen en werd niet uitgenodigd voor de coalitievorming zodat Te Rietstap met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid de komende vier jaar geen wethouder meer zal zijn. “Daar baal ik goed van, dat kan ik je wel vertellen. Berusting en acceptatie zijn prachtige termen, maar als ze in werkelijkheid van je gevraagd worden valt dat vies tegen”. Zijn gezicht betrekt, maar niet lang. “Toen ik de boodschap kreeg, had ik tijd nodig om die te laten indalen. Ik ging op zoek naar de geschiedenis van de CU, eerder de GPV, in de gemeente Hardenberg. Een vriend van mijn opa - beide verzetsmensen en verraden in de oorlog, Alwins grootvader overleefde het niet – werd de eerste GPV-wethouder. Tot aan nu is er altijd een wethouder voor de ChristenUnie actief geweest. “Ik wil weten op wiens schouders ik sta, waar ik vandaan kom. Die historische context is belangrijk voor mij. Om te weten wie ik ben”.

Op de boerderij

Thuis, bij zijn gezin, al klussend in de tuin of het huis vindt hij rust en tijd om zijn werk te overdenken. “Daar kan ik datgene wat op mijn pad komt rustig bezien: wat betekent het voor de maatschappij, in het licht van de partij en voor mezelf. Daar begint de basis van mijn verhaal dat ik meeneem naar het gemeentehuis. Tachtig procent van mijn werk kun je cijfermatig en met rapporten en adviezen invullen maar die laatste procenten is mijn gevoel, mijn overtuigingen, mijn wereldbeeld”.

En nu?

“Die vraag is mij de laatste tijd vaker gevraagd. En het antwoord is dat ik het domweg nog niet weet”. Eerst maar eens een tijdje niks doen en nadenken. Ook weer niet te lang want de Calvinist in mij zegt: “In het zweet uws aanschijns zult gij brood eten”. Ik heb het gevoel dat ik meerdere kanten op kan, binnen de ChristenUnie maar ook daarbuiten. Er komen vast interessante uitdagingen op mijn pad”.