Muziek maakt Yara's wereld groot
di 21 april 2026- Door: Bas Schipper - Yara Willems is achttien jaar oud en heeft een passie waar je niet omheen kunt: muziek. Ze drumt bij de plaatselijke fanfare en verliest zichzelf het liefst in het geluid van haar gitaar. Yara is vanaf haar geboorte volledig blind. Voor haar is dat geen beperking in de zin dat ze zich zielig voelt, maar ze loopt wel dagelijks letterlijk en figuurlijk tegen muren op. Niet omdat ze niet kan, maar omdat de wereld vaak niet weet hoe ze met haar om moeten gaan.
Na een succesvolle tijd op de HAVO, waar ze met speciale software prima mee kon komen, was de stap naar het hoger onderwijs groot. Yara wilde dolgraag muziektherapie studeren om later andere mensen te helpen. Maar waar de middelbare school in Hardenberg menselijk en realistisch was, bleek de vervolgopleiding een doolhof van regels en onwil.
Tijdens haar studie liep ze tegen onnodige hindernissen aan. Toetsen die technisch niet toegankelijk waren, examencommissies die moeilijk deden over een paar minuten hulp bij het opstarten van een computer, en docenten die vooraf al riepen dat ze het waarschijnlijk toch niet zou halen. Zelfs het vinden van een stageplek werd een strijd. Terwijl een bejaardentehuis haar met open armen wilde ontvangen, dacht de opleiding dat het niet zou werken omdat Yara blind is. De moed zonk haar in de schoenen, en begin dit jaar besloot ze te stoppen.
Nu zit Yara noodgedwongen thuis in het buitengebied. Dat is zwaar. Soms zit ze de hele dag alleen en daar wordt ze neerslachtig van. Het gemis aan zelfstandigheid doet pijn. Even de trein pakken is lastig als je vader je eerst naar het station moet brengen omdat er geen bus rijdt. Hoewel ze positief probeert te blijven en traint met een begeleider om routes te leren, voelt het soms alsof haar talent in de wachtkamer staat.
Met de onzekerheid over haar toekomst, heeft Yara een eigen plekje waar ze écht zichzelf kan zijn: haar eigen caravan achter in de tuin. In de zomer slaapt ze er vaak, maar het is vooral haar veilige haven om tot rust te komen. Hier hoeft ze even niets te bewijzen aan de buitenwereld. In de caravan pakt ze haar gitaar en speelt ze op het gehoor de mooiste nummers. De caravan geeft haar de ruimte om te ontspannen en even te ontsnappen aan alle regels en obstakels.
Yara geeft echter niet op. Ze bereidt zich nu voor op een nieuwe start bij de opleiding Jazz & Pop aan het conservatorium. Ze heeft al goede gesprekken gevoerd met de decaan om te zorgen dat de begeleiding dit keer wél goed geregeld is. Yara vraagt niet om medelijden, maar om begrip en bereidheid. Ze bewijst elke dag dat ze de ritmes van het leven en de muziek feilloos aanvoelt. Nu is het aan de maatschappij om een stapje extra te zetten, zodat talenten zoals die van Yara niet verloren gaan.