Hoop in Turbulente tijd? (2)

wo 10 december 2025 Op het Twenterandje

‘Niet achter de Koning lopen maar er naast!’ Oeh! Spannend! ‘Excuses zijn aanvaard en vergeving is verkregen!’ Het was nog even afwachten, maar toch. En dan deze: ‘De geschiedenis niet vergeten en bouwen aan de toekomst.’ Het zijn zomaar wat kreten die over de tong van onze koning rollen als hij na 47 jaar een bezoek brengt aan Suriname. Mijn Suriname.., jouw Suriname.., ons Suriname? Keek ik hier naar ‘in beton gegoten protocol? Misschien moeten we het te zijner tijd alsnog teruggeven aan de oorspronkelijke bewoners, de Indianen. ‘Aan een nomadisch levende bevolkingsgroep?’ En dát bedoel ik beslist niet denigrerend, want wij weten als geen ander hoe het is om in een korte periode van 6 weken afhankelijk te zijn van een tentje en wat basisvoorzieningen. Tja, als je een democratisch gekozen rechtstaat gewend bent en wenst? 

Plotseling schiet mij het gesprek met Dirk, weer binnen. Een half jaar geleden sprak ik met hem over die nieuw gekozen leider van Suriname ‘Tante Jenny’ (Jennifer Simons Geerlings). Een sterke vrouw, maar wel verbonden met de oude partij van Desi Bouterse, de NDP. Ik zei tegen Dirk dat ik niet zo’n goed gevoel bij haar had en dat ik het écht allemaal nog maar eens moest zien. Nederland en Suriname die een moeilijke geschiedenis met elkaar delen en nu breken met het verleden zonder te vergeten? Dat kan blijkbaar toch allemaal maar in de korte tijd waarin ‘Tante Jenny’ het land leidt. Fier loopt ze daar! Inderdaad naast de Koning. Hoe snel kan het in een tijdbestek van een half jaar gaan. Dit land viert 50 jaar onafhankelijkheid. Het land waar een militair regime lange tijd de dienst uitmaakte, met alle gevolgen van dien. Over de overige geschiedenis dan ook maar niet meer gesproken. 

Misschien is zij dan toch eindelijk de echte verbinding van 642.000 inwoners en zo vele culturen. Het nieuwe licht in een zonnig land dat ook nog eens 4 keer zo groot is als Nederland en waarin hopelijk de Indianen hun plaats blijven behouden. Wat heb ik toch met Suriname dat het mij zo bezighoudt. Mijn bezwijken voor minderheden? De intense liefde voor de zwarte cultuur? Of is het gewoonweg ervaring uit het verleden? Gekozen ‘onderzoeksthema’s’ uit mijn middelbare schooltijd wellicht? Een in beton gegoten fascinatie en een heel grote gunfactor. Dat zal het zijn.

Ik gun Suriname, zo van harte, een vrij en veilige toekomst. Ik denk dat ik haar voorlopig ook maar ‘Tante Jenny’ blijf noemen. Zij is toevallig nog een vrouw ook!

Column Op het Twente’randje’ wordt verzorgd door Erik Schutmaat, Anneke Beukers en Petro Alferink