Hardenberg

Samen Zijn

Door de redactie

Picasa

Als iedereen zich richt op het licht

komt een betere samenleving in zicht.

Mijmeringen

Even naar buiten

na weer een dag

thuiswerken

behoefte aan frisse lucht

een rondje fietsen

inspanning en ontspanning

beweging en rust.

Snijdende wind

in mijn gezicht

vroeg donker

licht door de ramen

gezelligheid straalt je toe

veelal vertekend

ruziënde echtgenoten

kibbelende kinderen

eenzame ouderen

in ieder huis

slechts weinig mensen

enkel de bewoners

de wereld komt binnen

via de media.

Zorgen

een besmettelijke ziekte

wereldwijd

ver weg en dichtbij.

Mensen alleen

sommige eenzaam

met heimwee

naar betere tijden

met contacten.

Denkend aan vroeger

ook toen zorgen

om te overwinnen

schouders eronder

wederzijdse afhankelijkheid.

Ook nu

afhankelijkheid

van elkaar

van leven naar de richtlijnen

omzien van elkaar.

Soms

de wind in de rug

is samen

schouder aan schouder

dichtbij;

applaus voor de zorg

boodschappen via de buren

steun voor de horeca.

Vaker ver weg

ieder voor zich

eigenbelang voorop

terwijl samen

krachten gebundeld

bereikt kan worden

wat iedereen wil

gezondheid

vrede op aarde.

Idealistisch of realistisch?

Voorovergebogen

trotseer ik de wind

en besef

dat alles anders is

dit jaar

van mogelijkheden

'grijp je kansen'

naar een wereld

met beperkingen

waar woorden als

quarantaine

huidhonger, pandamie en

anderhalvemetermaatschappij

inhoud kregen

complottheorieen

mensen uiteendreef

waar mensen stierven

door eenzaamheid.

Niet vanzelfsprekend

samenzijn met wie je wil

warmte voelen en verspreiden.

Niet vanzelfsprekend

samen strijden

om het virus Covid-19

èn liefdeloosheid en egoïsme

te verslaan.

Bevangen door de kou

van de wereld van nu

van de natuur

verlangend naar warmte

in mezelf

om door te geven

aan een ander.

Mijmerend fiets ik door

in de verte

een tegemoetkomend lichtje

in tegengestelde richting

onze lichten kruisen

vaag zien we elkaar

en vervolgen we

onze eigen weg.

Een achteropkomende fietser

zijn licht naast de mijne

hoewel we niets zeggen

bundelen onze lichten

samen zien we meer.

Vrede op aarde

vaak ver te zoeken

toch ook lichtpuntjes

in de donkere wereld

zoals de fietslampjes

onderweg;

buren die

omzien naar elkaar

kinderen die tekeningen

maken voor ouderen

vrijwilligers die vluchtelingen

helpen onze taal te leren.

Wat je ziet

is hoe je kijkt:

zie je het donker

of omarm je het licht

het leven?

Samen

zoals fietsers

in dezelfde richting

het welbevinden van

iedereen voorop

van 'ik ben' naar 'wij zijn'.

Houd moed, hou vol

naast elkaar

samen

in dezelfde richting

hetzelfde doel

voor ogen.

Een lange rij

samen

vormt een kring

waardoor tegenover

niet tegengesteld is

maar verbindend

licht schijnend op elkaar

verwarmend alle harten

SAMEN.

20 december