Hardenberg

Op de fietse....met Gerard Anbergen

Door de redactie

In deze vaste rubriek vragen wij 'bekende'mensen uit het Vechtdalgebied over hun favoriete plek en fietsroute. Deze week: Gerard Anbergen.Volgende week fietsen we mee met Annie Kelder - Ranter

Wie ben je, wat doe je?

Ik ben Gerard Anbergen en van beroep judoleraar, ben geboren en getogen in Slagharen. Ik weet dat er in Slagharen heel veel mensen recreatief aan fietsen doen.

Hoe vaak pak je zelf de fiets en waarvoor?

Zelf pak ik ook vaak de fiets, na mijn werkzame leven als onder andere judoleraar en coach bij BSV Anbergen werd de fiets regelmatig verwisseld met de auto. Wanneer de zon schijnt begint het te kriebelen en helemaal wanneer ik een boodschap heb in het ziekenhuis of gemeentehuis moet de fiets komen opdagen. Ook een bezoek aan

het zwembad in Hardenberg probeer ik met de fiets te doen. De auto heb ik twee jaar geleden de deur uitgedaan. Ik had de auto bijna niet meer nodig in de vut tijd, het dwingt mij nu ook de fiets regelmatig te pakken. Ik kwam erachter dat je de vele vrijkomende tijd als je in de vut belandt ook kunt opvullen met geheel iets anders dan judo.Het recreatief fietsen is enorm in. Geen rit van 60 ¿ 80 km meer zoals 20 jaar geleden maar gewoon een ritje van 25 km is ver genoeg. De getrainden onder ons kunnen de 40 km ritten goed aan en dan vooral als de zon schijnt, bij regen is het niet leuk om te fietsen. De natuur verstopt zich dan.

Waar fiets je beslist naar toe en waarom, wat is er zo bijzonder aan deze plek?

Nu ik de 80 nader ben ik wel minder actief en neem ik regelmatig een rustdag. Een retourtje Dedemsvaart, Hardenberg en Drenthe gaat er toch nog wel in. Waar ik altijd naar toe fiets is de Hema, het terras blijft lonken en ook de Koffiepot en bakker Bart worden niet overgeslaan met een bezoek. Een rondje langs de Vecht en Vechtdal daarna is ook de moeite waard, prachtige natuur en ook het vergezicht op Hardenberg is uitstekend vanuit dat punt. Aan het onderhoud van de rustplaatsen mag wel eens wat vaker gedaan worden. Rustbankjes zijn er nooit teveel.

Wat mist het Vechtdal nog?

Een openbaar toilet, ook in de natuur. Verder vind ik het geheel vrij compleet.

Op de fiets heb je alle tijd om je gedachten eens lekker de vrije loop te laten. Waar gaan je gedachten naar toe als ze vrij mogen ronddwalen?

Bij het sluisje nabij de Koppel sta ik ook meestal even stil maar dat komt doordat ik jaren op een sluis gewoond heb. Op de fiets is het wel goed uitkijken geblazen, de gedachten moeten bij het fietsen niet te ver afdwalen. Luisteren naar vogelgeluiden? Gewoon even afstappen bij een bankie in het Collendoornse bos. Een geweldig

moment.

G. Brokelman