Hardenberg

Stichting bewaakt belangen omwonenden Engbertsdijksvenen

Door de redactie

Omwonenden van de Engbertsdijksvenen staan niet alleen in hun strijd voor een goede leefbaarheid en woonsituatie in hun dorpen en kernen. Op woensdag 17 juni is de Stichting Leefbaarheid Bewoners Engbertsdijksvenen officieel opgericht. De stichting behartigt de belangen van de omwonenden van alle dorpen en het buitengebied rond het Natura2000-gebied en is een aanspreekpunt voor die bewoners.

Er staat veel te gebeuren in en rond de Engbertsdijksvenen. Om de levende hoogveenkern in het gebied te behouden en de aangroei van nieuw hoogveen te stimuleren, gaan Staatsbosbeheer en de provincie het waterpeil in het gebied verhogen. Deze vernatting heeft gevolgen voor omwonenden. Gevreesd wordt voor schade aan panden, (noodgedwongen) vertrek van bewoners en agrarische bedrijven en gevolgen voor de leefbaarheid. Welke gevolgen precies te verwachten zijn en wie die precies aan den lijve gaan ondervinden is nog niet duidelijk, omdat nog niet beslist is welke maatregelen precies genomen worden. Er zijn zes mogelijke varianten geopperd. Gedurende de planvorming was er een adviesfunctie voor de Bestuurlijke Adviescommissie (BAC) met vertegenwoordigers van betrokken partijen als Staatsbosbeheer, bewoners, agrariërs, betrokken gemeenten en de provincie. Met het vaststellen van de variant komt er een einde aan de planfase en komt de uitvoeringsfase naderbij. De BAC heeft daarmee haar functie vervuld en houdt dan op te bestaan. Maar voor omwonenden blijven het volgen van en het communiceren over het verloop van het proces van groot belang. Daarom is de stichting in het leven geroepen. Zodra de BAC stopt, wordt de stichting actief.

Procesbewaking

"Eigenlijk begint het nu pas echt voor omwonenden. Nu de plannen worden uitgevoerd zal blijken wat de gevolgen voor hen zijn", zegt Gerard Avéres uit Langeveen, voorzitter van de stichting. "Een stichting als deze is hard nodig om het proces te bewaken. Bewoners willen er zeker van zijn dat afspraken worden nagekomen, dat goed wordt gereageerd op onvoorziene omstandigheden en er een goede afhandeling komt van eventuele schade. Daar zetten wij ons voor in".

Naast Avéres bestaat die 'wij' uit Erik Runhaar uit De Pollen en Barry Nijboer uit Sibculo. Daarmee heeft het bestuur mensen uit alle drie betrokken gemeenten – Twenterand, Hardenberg en Tubbergen – in de gelederen. "Dat was een bewuste keuze. Ieder bestuurslid zorgt voor een terugkoppeling van de inbreng van omwonenden naar de wethouder van de betreffende gemeente. Bovendien hebben niet alle omwonenden te maken met dezelfde gevolgen van de maatregelen. In Langeveen leven er vooral zorgen over de leefbaarheid. Als er veel mensen vertrekken heeft dat grote gevolgen voor het verenigingsleven en voorzieningen in het dorp. Hier zijn er al tientallen jaren zorgen over de leefbaarheid, die nemen nu alleen maar toe", zegt Avéres.

In De Pollen vreest men vooral de directe gevolgen van de stijgende grondwaterspiegel. "Dat kan er in dit gebied toe leiden dat landbouwgebied te drassig wordt om op te boeren. Ook is er angst dat stijgend grondwater de ondergrond of fundamenten van panden aantast, met schade aan de panden als gevolg", legt Runhaar uit.

Vrachtwagens en muggen

In Sibculo leeft de angst voor stijgend grondwater hoegenaamd niet. Maar zorgen maken ze zich evengoed. Nijboer: "Mensen wonen hier 'hoog en droog', maar hebben wel te maken met het intensieve zandtransport. Voor het aanleggen van dijken en het dempen van sloten is 400.000 kuub zand nodig. De aanvoer daarvan vergt veel vrachtverkeer en dat dreigde deels via de Paterswal te worden geleid. Dat is een smalle weg, grotendeels zonder fietspad, en ongeschikt voor zoveel vrachtverkeer. Aanwonenden vrezen de gevolgen voor de verkeersveiligheid en overlast. Voorlopig wordt deze route niet gebruikt, maar garantie dat dat zo blijft hebben we niet".

Daarnaast is er in Sibculo en Kloosterhaar, maar ook in Langeveen, angst dat met het stijgend waterpeil een 'oude plaag' de kop opsteekt. Eind jaren 80 haalde met name Kloosterhaar de landelijke media omdat inwoners er 's zomers niet buiten konden zijn vanwege een enorme overlast van muggen. "Destijds zijn er sloten gegraven om de hoeveelheid stilstaand water, waarin muggen eitjes leggen, te beperken. Die sloten worden nu weer gedempt. Niet zo vreemd dus dat mensen zich hier zorgen om maken", zegt Avéres.

Met deze en andere zorgen kunnen omwonenden zich dus melden bij de stichting die hiervoor op korte termijn ook een website zal inrichten. Daarop uiteraard ook aandacht voor de doelen en activiteiten van de stichting en de ontwikkelingen in het gebied.